Kendisini bir yapıta adayan biri -bilincinde olmadan- yapıtının yıllara, yüzyıllara, bizzat zamana direneceğini sanır... Kendisini yapıtına verirken kalıcı olmayacağını hissederse, onu yarı yolda bırakır, tamamlayamaz. Etkinlik ve aldanma birbirine bağlı sözcüklerdir.
“Her şey temelden ve dayanaktan yoksundur”; bunu ne zaman kendime söylesem mutluluğa benzer bir şey hissetmişimdir. Canımı sıkansa, bunu söyleyemediğim nice anların olması.
Ölümle nereye gidilebileceğini pek anlayamıyorum. Her sav, burada, bana yanlış görünüyor. Ölüm bir durum değildir, belki bir geçiş bile değil. Nedir peki?