Kardelen Puza
@Kardeleenp
İngilizce Öğretmeni
İzmir
İzmir, 2 Nisan
21 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazıldığı döneme istinaden anlatılanların ve alt metnin günümüze bu denli yakın olup bağdaşması kitaba dair en sevdiğim nokta olabilir. İnsanlığın artık kurtarılamayacak olması bir yana, kurtarılmaya da değer olmaması bir yana…
Kitaba ait herhangi bir ön bilgim olmamasına karşılık bu kitaptan beklentim çok yüksekti/farklıydı da diyebiliriz. Olayların gidişatı, heyecan ve sürpriz duygularından muaf olması puan kırmamın temel sebebidir. Diğer bir yandan kitabı okurken hiç sıkılmadım ve sonunu her zaman merak ettim. Bilhassa Newton karakterine karşı bazı hisler besliyorum :) aklımda gerçekten yer edinecek…
Hepinize keyifli okumalar diliyorum
Reklam
Goetheye merak salmış ve hakkında bilgi edinince çok sevmiştim. Ve en popüler olan ilk yazdığı eserini okumaya giriştim
(Spoiler içerir)
Öncelikle Avrupaya son derece tesiri dokunan bu kitabın neden bu kadar rağbet görmesini bir türlü anlayamadım. Kitaptaki aşk hikayesinin ötesindeki şeyleri göremediğim için mi? Bilemiyorum... Amacınız edebi bir bakış açısı ile inceleyip okumaksa kitabı, faydalı/verimli bir kitap. Fakat konusu dahilinde vakit geçirmek amaçlıysa nispeten hele bir de aşk hikayelerini sevmiyorsanız bu kitap hiç size göre değil!
Kanımca Wertherin acıları derken acıLAR’ın safi nişanlı birine duyulan platonik aşk olduğunu bilseydim kitabı almazdım. Üstelik elle tutulur olay örgüsü kesinlikle yok. Kitap bitse de başka kitaba sarılsam diye okudum bu kitabı hiç de zevk almadım. Bilinmeyen bir kadının mektubunu çok andırdı bu kitap bana. Sonunda hep bir intihar...
Günümüz koşullarında okuyunca yadırgamak doğal olabilir hatta üstüne kendi etik kurallarımızı katıp kitaptaki kişiyi yargılamaktan kendimizi alıkoyamayız..
Sonuç olarak eserin Avrupada intihara sürüklemesi gibi büyük etkileri oluşu, yazarın hayatına ışık tutuşu, akıcı olması gibi unsurları görmezden gelmiyorum; içerik bana keyif vermedi ve bu kitabı tekrar alıp okuyacağımı sanmıyorum...
Günümüzden biraz izole olmak için kabuğunuza çekildiyseniz, bir süre dış dünyaya küstüyseniz bu kitabı bu gibi bir zamanda okumayın zira bu kitap size çok tanıdık gelecek... Oldukça yalın ve sade anlatımın yanında akıcı olay örgüsüyle karşılaşıyoruz. İçerik anlamında da uzun zamandır tek solukta okuyabileceğim bir kitaba rastlamamıştım. Üst bir sıfata sahip olmak demek değildir ki her şeyi “doğru” yapabilesiniz; değildir ki kibrinizi kuşanıp insanları diliniz ve zikrinizle incitebilesiniz. En önemlisi kim olursanız olun, kazıp insanları içine attığınız kuyudan onları çıkardığınızda size minnet duymalarını beklemeyin. Kurtarıcı kahraman süsünüz, manipülatif usta diliniz ve güç elde edince deliye dönen küçük beyniniz sadece ahmakları kandırır. Bu kitapta kanan insanlara ahmak demem ne derece doğru bilinmez çünkü biliyoruz ki vakit bazen artık çok geçtir.
1921 yılında Pulitzer ödülünü kazanan ilk kadın olan Edith’in bu kısa romanı, Sığınak, tamamen bir kadının iç dünyası üzerine yazılmış. Burada göze çarpan bu kadının kendisiyle olan mücadelesi...
Tolstoy nispeten özetlemiş aslında: Başkalarını çok düşünen bir kimse kendisini unutur.
Başkalarını düşünme sınırını ayarlayabiliyor muyuz? Bunun ne gibi bir sonuçları var?
“...ipin ucunu bir an bıraksaydın, dibe çökerdim...ve eğer çökseydim bir daha sağ çıkamazdım”
“Sana bir şeyleri açıklamaya çalışmaktan, seni benim gibi düşünmeye zorlamaktan bezdim. Orada öylece duruyor, yaptığım her şeyi gözlüyordun.”
İnsanoğlu aslında Atatürk ve din hususuna dair birçok yanılgıya sahipmiş. Günümüzde “Laiklik” ifadesinin temsil ettiği nasıl da yanlış aktarılıyor... Bu kitap Atatürk’ün dine, peygambere, kutsal kitaba vs. bakış açısını kısa ve öz anlatmakta. Bir çırpıda okunup, çok şey öğretecek bir kitap :)
Reklam