Sana biraz akşam bulaştı,
Bana biraz eski yazlar;
Yaralar yaralara
Kavuşur gibi
Derimde ilerliyor ve derinde
O büyük salgın:
Aşklar, kederler, vebalar…
Kanıyor durmadan içimdeki köhne bahar…
Hilmi Yavuz
Güzelsin sevgilim, herkes gibi. Fakat seni ayıran bir şey var sende, benden midir bilmediğim. Sanmıyorum ki benden olsun. Ben hiç bu kadar güzel görebilir miyim?
Evren gerçekten çok istediğimiz şeyi bize ancak vazgeçtiğimizde mi verir ve hala bizim olmamışsa aslında içten içe vazgeçemediğimizi mi gösterir bu durum?