İnsan bazen kendisine ait bir cümlenin başında yıllarca oturur kalır. Çevresinde döner. Kolları belinin iki yanında hayretle izler. Harflerine dokunur. İşin içinden çıkamadığı bir muhasebenin kudreti nasıl olur da kelimelere bu denli sirayet edebilir?