Yazıklar olsun, o soylu zeka nasıl çökmüş!
Sarayın gözü, ordunun kılıcı, bilimin dili,
Güzel yurdumuzun umudu, gülü
Kibarlığın aynası, zarifliğin kalıbı
Bütün gözlerin gözdesi gitmiş, yok olmuş!
Ve ben, en mutsuzu, en dertlisi kadınların,
Ben ki balını tattım sözlerindeki şiirin,
Şimdi o soylu, o şahane kafanın
Düzeni bozulmuş çanlara döndüğünü mü görecektim?
O eşsiz örnek insanın, o çiçek açan gençliğin,
Solup gittiğini mi görecektim çıldırarak ?
Ah mutsuz başım! O gördüklerimi gören de ben,
Bu gördüğümü gören de!