Alp
@Katano
128 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
“Müzik kendi kendini açıklar,” dedim. “O hem yoldur hem de yolu gösteren harita. İkisi birdendir.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Fela’nın Simmon’a âşık olduğunu görünce, döktüğüm kana ve
yaşadığım ölüm korkusuna değdi. Aşk diyorsam sırılsıklam değil, azıcık. Yalnızca aşkın o ilk ve belli belirsiz nefesini kastediyorum. Bu nefes o denli ufaktı ki herhalde Fela bile fark etmemişti. Öyle gökyüzünde çakan ve peşinden gümbürtüsü yükselen bir şimşek gibi dramatik de değildi. Hani çakmaktaşı çeliğe çarptığında çıkan kıvılcım neredeyse gözle takip edemeyeceğiniz kadar çabuk
kaybolur. Yine de onun orada, göremediğiniz bir yerde tutuştuğunu bilirsiniz
O gece ve onu takip eden pek çok gece boyunca ben uyurken Wil ile Sim
sırayla başımda nöbet tutup beni Alarlarıyla korudular. İkisi de harika birer dosttu. Herkesin sahip olmayı umduğu, ama hiç kimsenin hak etmediği türden. Özellikle de benim.
“Bunu hanginiz dikti?”
“Ben,” dedi Sim yüzünü ekşiterek. “İşi berbat ettiğimin farkındayım.”
“Berbat demek yetmez,” dedi Mola. “İğneyle adını yazmaya çalışmışsın da sürekli imla hatası yapmışsın gibi görünüyor.”
“Sevgili Kvothe’mizin tepesi çabuk atar, ama öfkesi biraz yatışınca
gerçeği o da anlayacak.” Bana imalı bir bakış attı. “Ona güvenmediğin ya da Sim’i kandırdığın için kızmadı sana. Kızdı çünkü bir kadının gözüne girebilmek için ne kadar alıkça işlere kalkışabileceğini öğrendin.”