Okumada biraz ısrarlı olayım dediysem de ısrar, bazılarının dediği gibi tuttuğunu koparmak değildi. Israr eden genellikle ya tutamadığının ya zaten kopmuş olanın arkasından bağıran mahalle delisine benziyordu.
Kim bilir bu çocuk benden çok sonraları hangi perişanlıkla, hangi sokaktaki, hangi eve içinde bir ezinti ile girecek de nereye nereden bakacak da nereyi neresinden göremeyecekti. Hayat kısa diyenlere diyecek sözüm bile yok, kısa gerçekte ne acaba?