Gecikən" Belçika ədəbiyyatından müraciət etdiyim ilk əsər oldu. Yetmiş dörd yaşlı Dezayr onunla yola getməyən həyat yoldaşı ilə boşanmaq yerinə qəribə addım atır. Özünü demans xəstəsi kimi aparır. Guya əqli qabiliyyətini itirmişdir. Ailəsi gündəlik işlərini "görə bilməyən" Dezayrı "Qış Günəşi" adında qocalar evinə yerləşdirir. Burda o keçmişində az-çox əhəmiyyət oynamış iki insanla qarşılaşır. Kitabın adı məndə həyata gecikən insanın peşmançılıqlarını dərindən hiss edəcəyim təsəvvürü yaratmışdı. Gəlin görün ki, belə olmadı. Amma qocalığın çətin tərəflərini oxuduqca istər - istəməz kədərləndim. Allah nəsib edib qocalaramsa bunun necə olacağı barəsində dərin fikrə getdim. İnsanı bu yöndən düşündürən kitabdır.