Yazar:
Dimitri Verhulst
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
120
Basım Tarihi:
10 Ocak 2024
İlk Yayın Tarihi:
1 Mayıs 2013
Yayınevi:
Nebula Publishing House
ISBN:
9789952845143
Ülke:
Türkiye
Dil:
Azerbaycanca
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hayatından ve özellikle de eşinden kaçmak isteyen bir adamın, huzurevine yerleşebilmek için bunama numarası yapmaya karar vermesiyle açılıyor hikâye. İlk başta hüzünlü bir roman okuyacağınızı düşünüyorsunuz, ancak Verhulst bize tam tersini yaşatıyor; acıyı mizahla harmanlıyor ve kimi yerlerde bizi güldüren tatlı bir roman okumamıza vesile oluyor. Bu kitabı başka bir yazar yazmış olsaydı, belki huzurevi kısımlarını ağır bir dramaya çevirebilir, hikâyeyi kasvetli bir havaya büründürebilirdi. Bu noktada Verhulst’a kolay olanı seçmediği için teşekkür etmeliyiz. :)
Ancaaaak hikâyenin tam içine girip duygusuna alışmışken hikâye bence çok ani bitiyor. Öyle ki Désiré Cordier’in birkaç şey daha anlatmasını, nüktedan hikâyelerine bir süre daha devam etmesini bekledim sanki. Bu açıdan sonu biraz eksik kalmış hissettirdi bana ve kitabın üzerimdeki etkisi ne yazık ki kayboldu.
"Korkunç bir hastalık şu bunama..."
Désiré Cordier 74 yaşında emekli kütüphane müdürüdür. Eşiyle geçirdiği tatsız yılların ardından artık tahammül sınırlarını zorlar. Çocukları ile de bağları zayıf olan Désiré artık karısının kaprislerine, bitmek bilmez konuşmalarına karşı "duyarsızlık kalkanı"nı kullanmaya başlar. Bir gün aklına güzel bir fikir gelir ve bunama numarası yaparak kendini huzurevine yatırmalarını sağlar. Bu süreci bize anlatırken gençlik ve yaşlılık dönemini, evlilik sürecini, bunamanın olumsuz durumlarını ve ölümü anlatır.
"Bir isim arıyor ve boş yere bir çekmeceyi karıştırıyorsan henüz bir sorun yok demektir. Özünde bütün isimleri ve verileri kaydettiğin o çekmeceye sahipsin hâlâ. Alzheimer veya bunaklıkta dolabın kendisi kayıptır."
Yaşlılık bütün hayatın değiştiği zorlu bir dönem. Artık eski gücü yoktur insanın, bilişsel yetenekleri zayıflar, yeme içmesi bozulabilir, tanıdıklarını tanımamaya başlayabilir. Düşebilir, sakatlanabilir, aşırı gürültüden rahatsız olabilir. Arkadaşlarını kaybetmenin üzüntüsünü yaşarken eğer evinde eşiyle huzuru da yoksa daha da kötü günleri onu bekliyor demektir. Désiré evinde huzuru bulamadığı için kendine bunama taklidi yaparak bir çözüm yolu buluyor fakat bu süreç aslında geçmişe bir yolculuk şansı da veriyor. Kitabı okurken bir yandan yaşlanan insanların aslında nelere ihtiyaçları olduğunu da düşünüyoruz .
Désiré insanları bunadığına iyice inandırdıktan sonra kendi içinde onlarla alay edip gülebiliyor, bizi de güldürüyor. Huzurevine yatırıldıktan sonra belirli bir zaman sonra nasıl da artık ziyaretlerin sona erdiğine de şahit oluyor. Eşinin bencil davranışlarını anımsayarak sonunda burada daha huzurlu bir yaşama kavuştuğunu da düşünüyor ve şans eseri onun gibi numara yapan birisinin de varlığını öğreniyor.
Désiré, yetmiş yaşlarında, evli ve iki çocuk sahibidir.Yaşamından, özellikle kendisini değersiz hissettiren eşinden bıkmıştır.Hayatının son birkaç senesini, aile yaşamından uzak, yalnız, bir huzurevinde geçirmek en büyük isteğidir .
Bunu gerçekleştirmek için, bunama taklidi yapmaya başlar.Ailesini de uzmanları da kandırarak, huzurevine yerleşmeyi başarır .
Huzurevinde rastladığı; çocukluk aşkı Rosa ve kendisi gibi bunamış taklidi yapan Nazi kampı subayı da eklenince yaşamına, gerçekten değişimi derinden yaşar.
Désiré'in ince ince planladığı,bunadığına inanmalarını sağlamak amacıyla yaptığı eylemler, zaman zaman güldürse de beni, çoğu kez içimi acıttı.Bir insanın yaklaşık 50 yıl, böylesine bunaldığı bir yaşamı sürdürmesi, çok acı.
Yaşlılığı, ölümü, en çok da kısılıp kaldığımız yaşamı sorgulayan, çok hoş bir metin, Geç Kalan.
Biraz hüzün, çokça ironi.İnceleme
Uzun süren evliliğinizi size zehir eden eşinizden kurtulmak için ne kadar ileri giderdiniz? Sizinkini bilmiyorum ama ana karakter Desire' nin buna cevabı çok net. "Etrafına rezil olmak pahasına kendini bunamış bir ihtiyar gibi gösterip huzurevine yerleşecek kadar." :))
"Bereket çok öncesinden ve Moniek'ten habersiz, cansız bedenimin akıbetinin umurumda olmadığını vasiyetime kaydettirmiştim. Toprağa, eşimin yanına konulmayayım yeterdi! Moniek ve ben gerektiğinden uzun zaman birer ceset gibi yan yana yatmıştık zaten. Bu birlikteliği aile mezarlığında da devam ettirmenin gereği yoktu. Kabrinde tek başına yatsındı!"
Sayfa 66
Keyifle okuduğum trajikomik bir hikayeydi benim için.
Tavsiye ederim.
Herkese merhaba!
Hayattan ve çevrenizdekilerden kaçmak için neler yapabilirsiniz? Belki bir geziye çıkar dünya turuna çıkarsınız. Belki bir süre doğaya kendinizi adar dinginleşip kafanızı boşaltmayı beklersiniz veya denersiniz. Peki ya bunamış numarası yapmaya ne dersiniz?
Hiç kimseyi tanımıyormuş gibi yapıp onları ikna etmeye hazır mısınız? Peki ya bunadığınızı düşündükleri ve hatta buna ikna oldukları zaman çevrenizdekilerin size nasıl davranacaklarını görmeye gerçekten hazır mısınız? Bütün bunları bilinçli olarak yaparken sizin bilinçsiz olduğunuzu, bir saniye sonra nasıl olsa unutacağınızı düşünerek insanların, özellikle de en yakınlarınızın, size nasıl davranacaklarını görmeye ve buna içten içe katlanmaya hazır mısınız?
Peki ya hikayeye bir çocukluk aşkı bir de eski N*zi subayı eklenirse neler olur?
Her gün geleceğine inanılan araç hiç gelmezse ve her gün sil baştan aynı umut ve heyacanla o araç beklenecekse, hayat nedir? Hafıza nerededir?
Dün, şimdi ve yarın sarmalında hafıza, aile bağları ve toplumsal ilişkiler nerede konumlanmaktadır?
Birçok soru ile içinize işleyecek bir anlatı.
Erhan Gürer'in akıcı çevirisiyle.
Herkese önerimdir.
Kitaplarla kalın!
Peki ya siz demans rolünü ne kadar iyi oynarsınız?
İnanılmaz akıcı bir kitaptı. Çerezlik. Tavsiye ederim. Kitabımız Desire Cordier'in demans hastası gibi davranmasını ve eşinden uzakta Kış Güneşi Geriatri Kurumu'na kapak atmasını esprili bir şekilde anlatıyor. Tabi geçmişte kalmış biriyle tekrar karşılaşacağını bilemezdi Desire. Ne yazık ki sonuç değişmedi. Elveda Rosa..
Desire, yıllarını çok sevdiği kütüphaneciliğe ve kitaplarına adamış bir adam. Hayatının son anlarına yaklaşmış durumda. Artık 74 yaşında. Tek istediği kitaplarıyla ve bahçesiyle geçireceği huzurlu bir emeklilik hayatı belki de. Ama karısı Moniek yanındayken bu mümkün değil.
Evlilikleri boyunca her türlü huysuzluğuna katlandığı karısının yaptıkları canına tak edince çareyi bunak taklidi yapıp kendisini huzurevine kapattırmakta buluyor. İnsanları inandırması çok zor. Bu yüzden planını titizlikle uygulamaya koyması lazım. Bu plana pasta almaya gidip elinde tost makinesiyle dönmek ya da klozete çöp poşeti geçirmek de dahil, zorla altına yapmak da.
Desire’nin yaptıklarını okurken çoğu yerde kahkahalar attım ama bazı cümleler ve geçişler var ki kahkahalarınız boğazınızda kocaman yumrulara dönüşüyor.
Aklıma Cicero'nun Yaşlılık Üzerine kitabı geldi okurken. Cicero, yaşlılığın sanılanın aksine güçten düşüşün yaşanmadığı bir evre olduğunu söyler. Burada ise Cicero'nun söylediklerinin tam aksine; yaşlılığın formdan, güçten, hareket kabiliyelerinden düşürdüğü gösterilir. Hatta Cicero'nun bilgelik olarak bahsettiği yaşlılık, burada türlü hastalıklarla, yorgunluk ve usançla anlatılır.
Aklıma Cicero geldiğinde kitabın yorumunu notlara yazmış olduğumu gördüm. Düzeltmeye vesile oldu kitap :)
Dimitri Verhulst; Belçika edebiyatının aykırı yazarlarından biri olarak tanımlanmakta. “Geç Kalan” adlı kitap, yazarın zevkle okuduğum ilk kitabı.
Başarısız, mutsuz, monoton bir hayat süren Desire Cordier, bir gün bu hayattan kurtulmaya karar verir. Fakat artık genç değildir ve kurtulmak için gençlerden farklı bir yol denemesi gerekmektedir. Hem toplumsal baskılardan hem de eşinden kaçmak istiyordur aslında. Eşinin kırdığı özgüvenini yeniden kazanmalıdır. Ve aklına ilginç bir fikir gelir Desire’ın bunamış numarası yapmak. Böylece hem insanlarla hem yarım kalmışlıklarla hem de hayatın kendisi ile hesaplaşacaktır.
Güldüren, ağlatan, acaba dedirten, irdeleten, dokunan ve hadi canım nidalarıyla süslediğimiz, hayattaki rolüne, belki de hayatın kendisine geç kalmış bir adamın enteresan hikayesi.
Keyifli Okumalar!
Dimitri Verhulst (1972-), Belçikalı yazar
Kitap, yetmişli yaşlarında, emekli kütüphane müdürü Desire’nin Kış Güneşi Geriatri Bakımevindeki yaşantısını anlatıyor. Bu şekilde duygusal hatta trajik olabilecek roman, yazarın daha baştan kahramanımıza bunak taklidi yaptırıp bir kaçış yolu bulmasını sağlayarak trajikomik bir şekle bürünüyor. Desire’nin böyle bir yola çıkmasının nedeni ise hayatını zehreden, üzerinde hep baskısı bulunan karısı. Uzun yıllar evli ve iki çocuk sahibi olan kahramanımız en sonunda kurtuluşu demans taklidi yapıp huzurevine yerleşmekte buluyor. İlerideki sayfalarda bu rolü yapan tek kişinin olmadığını da görüyor.
Beklentimin üzerinde bir eserdi. Edebi dili basit de olsa güzel bir konu ve işleyiş şekli bulmuş yazar. Basitlikten kastım süslü, uzun, büyük büyük laflar yerine, bayağıya kaçmadan insana tebessüm ettiren yer yer güldüren, düşünüldüğünde aslında derinliği olan cümleler içermesi. Okumaktan zevk aldığım bir kitaptı.
