"insanın ... şöyle sonuna kadar bir düşünecek olsak, arkasında bırakması gereken neler neler yok ki, sonu gelmez, onun kanaatine göre doğuşu birer mucize, yok olma ihtimalleri ise ölçülemez bir kayıp olan şeylerin hangisinden başlasın ..."
"...dünyada -belki bir zamanlar varmış ama- bugün artık soylu olan hiçbir şey yok, hayır, abartmak istemiyor ama hakikaten, gerçekten, onun çevresinde belki de hiç olmamıştı, şurası muhakkak ki bu dünyada bir daha asla ne güzel bir şey olacak ne de iyi ..."
"... dünyayı düşündükçe dehşet verici bir karmaşayla yüz yüze bulmuş kendini, o akşam dünyayı o kadar derinlemesine düşünmesine ve anlamak için o kadar zorlanmasına rağmen bir türlü başaramamış, karmaşa giderek daha anlaşılmaz olmuş, o kadar ki sonunda, anlamak için o kadar zorlandığı dünyanın anlamının tam da o karmaşa olduğu hissine kapılmış ..."