Kedim yalnızlığını seviyordu, beni de yalnızlığıma alışmaya, onu sevmeye, kendime ait olmaya teşvik ediyordu.
Sayfa 22
Reklam
Kedim;
Ben önemli değilim,” diyordu, “Sen de değilsin. Kendini önemli sananların hiçbiri önemli değil.
Yaşa sadece.”
Sayfa 23
Kedim(Mila) benim için dışarının kaosunu katlanılır kılıyordu.
Bana kanaatkâr olmayı öğretiyordu. Tahammül etmeyi.
Sayfa 22
Bir kedi, insana bir sürü şey yapıyordu ama benim galiba en çok çekip gitme ihtimalimi almıştı elimden.
Sayfa 22
bir ülkeden nasıl gidilir, bir ülke nasıl geride bırakılır, bir ülke insanın ne zaman canına tak eder, insan bir ülkenin tekmesine tokadına hangi noktada artık dayanamaz olur?
Sayfa 18
Reklam