En derin kaygımızı sadece evrenin değil, ruhumuzun düzeni için de önemsiz bir olay olarak kabul ettiğimiz anda 'bilgeliğe' adım atmışız demektir.
Sayfa 501
Reklam
Benim çektiğim acılar, hayatın bir tutsağına, kenara itilmiş bir varlığa aittir.
Hayatla benim aramda...
Gurur, yüce bir varlık olduğumuza, duygularımızla, kesin olarak inandığımızın bir göstergesidir.
Kendini beğenmişlik ise, başkalarının yüceliğimizi kabul ettiğine ya da bizi öyle gördüğüne dair, gene duygulardan örülü bir inançtır.
Kendime hiçbir anlam veremiyorum... Hayat ağır geliyor...
Heyecanların şiddetini kaldıramıyorum.
Yüreğim Tanrı’nın bir ayrıcalığı...
Reklam