Okuduğum ilk Atsız Romanıydı başta bir hikaye ile başlayıp sonra daha başka bir hikayeye açılan bir kitaptı bazı yerlerinde sıkılmadım desem yalan olur fakat daha sonrasında Atsızın kaleminin güzelliğinden midir nedir alıp götürdü beni. Bir Subayın yasak aşkını anlatan kitapta kimi zaman ne oluyor ya yine nerelere gidiyor bu olay diye düşündüm. Kitabı siyasi bir açıdan da asla değerlendirmedim öyle olsaydı bu esere haksızlık olurdu. Kitap bitti ama hafızam da bi yerde kitap arasında yazılan “Mutlak Seveceksin” dizeleri geçiyor. Sonunu daha farklı bir şekilde beklesem de Mutlak böyle olacağı belliydi :) Ah peki Ayşe Pusat ondan bahsetmeden de edemeyeceğim, bir karakter bu kadar mı sabırlı bu kadar mı anlayışlı bu kadar mı güçlü olur Her şeye rağmen Selim’in yanında durması büyük bir olgunluktu. Kitap beni alıp sürekli başka yerlere götürdü. Kendimce kitabı çok beğendim beğenmeyen arkadaşların incelemesini okuyup aman okumayım kalsın demedim. Olay örgüsünü yazıp uzatmak istemiyorum ama kitabı okuyacak herkes biliyorum ki bu kitaptan sonra ATSIZ şiirlerine de kesinlikle bir göz gezdirecektir diyorum
Ruh AdamHüseyin Nihâl Atsız · Ötüken Neşriyat · 201934bin okunma