Gelecek, değişmeyecek geçmişe tamamen dayanıyorsa ve geleceği geçmiş belirliyorsa gelecek sabit demektir. Gelecek sabitse özgür irade diye bir şey nasıl olabilir?
Bazı kitapların neden bu kadar övüldüğünü anlayamıyorum. Yani konu olarak başarılı olabilir ama belki çeviri kaynaklı bazı yazarların anlatımları ile aynı frekansa giremiyorum.
Tamamen kendi deneyimimi aktarmak istiyorum.
Kitap ilk başta hiç bir yer,zaman, kişi betimlemesi olmadan başlıyor ve ana karakterimiz herşeyi o kadar kendi gözünden aktarıyor ki distopik bir evren sandım. Belki benim cehaletimdir meğerse Kuzey İrlanda siyasi olaylarıymış benim distopik sandığım evren. Ona da peki diyerek bu siyasi olayları araştırdım biraz kafamda oturtabildim çevreyi… Ancak kahramanımızın o kadar iç dünyasında overthinkerlığını görmek beni o övülen feminizmden, kadının zorbalığını anlatan kısımdan uzaklaştırdı. Kitabı ne kadar zorlasam da tamamlayamadım.
Üzücü bir haftaydı.