“Bence gidenin, kalanın kucağına bir kucak kor bırakmasıdır” dedim.
“Siz çok yanmışsınız” dedi.
Diyemedim ki: isterdim, kucağında bir kucak korla kalan ben olayım.
Her şeyi silebildin mi abicim, kaldırıp atabildin mi? Hafızanı sıfırlaman kolay oldu mu? Ben yapamadım.
Beni unut. Beni unut. Yazdın ve bitti. Öyle mi?