Kedisa
@Kedisa
Öğretmen
187 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Hepimizin kendimizi bu kadar küçümsemesi, gücümüzü ve zayıflığımızı bu kadar yanlış ölçüp hesaplaması inanılır gibi değil. Başkasını derinlemesine inceleyip deşifre etmekte en yetenekli ve en tecrübeli olanlarımız bile kendimize baktığımızda körleşiyoruz, aptallaşıyoruz. Yeterli mesafeden bakamadığımız için herhalde, bir de görüldüğümüzü bilmeden kendimizi gözlemleme imkânsızlığı yüzünden. Kendi seyircimiz olduğumuz durumlar en çok rol yaptığımız, gerçeği çarpıttığımız, kendimize çekidüzen verdiğimiz zamanlardır."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Gel, gel, ne kadar yanılmışım," diye düşündüm. "Gel yanımda yerini al yine, seni görmeyi becerememişim. Gel. Yanıma gel. Geri dön. Ve temelli burada kal." Geceler geçip gidiyor, ben bunlara benzer, bunlarla özdeş tek kelime duymuyordum, çelişkili bir mırıltı ya da falsolu bir yankı bile. Pérez Nuix haklı olabilirdi, belki orada bekliyordum sadece, daha sonra nicelerinin taklit ettiği bir İngiliz şairin dediği gibi "waiting without hope".* Ama o sesi telefonda, beklenmedik bir mektupta ya da nihayet çocuklarımı görmeye gittiğimde yüz yüzeyken hiç duymazsam, bir gün gelecek, artık beklemediğim hissiyle uyanacaktım ("Dün gece hâlâ bekliyordum, evet, peki ya bu-gün? Bir gün yaşlandım, aradaki yegâne fark bu; buna rağmen hayatım değişti. Artık beklemiyorum"). O sabah Londra'ya, Tupra'ya, Pé-rez Nuix'e, Mulyran'a ve Rendel'a, adsız işyerine, günlük işlerime, ara sıra Luisa'yı tanıyan ve ansızın unutuşumla aramdaki bağa dönüşecek olan Wheeler'a alışmış olduğumu keşfedecektim. Tamamen alışmış olduğumu keşfedecektim, yani gözlerimi açtığımda şaşırmayacak ve artık onlara kafa yormayacak kadar alışmış olduğumu. Onlar benim gündelik hayatım, dünyam, etrafımdaki sebepsiz unsurlar, soluduğum hava olacaktı; ne Luisa'yı özleyecektim, ne de geçmişteki şehrimi ve hayatımı. Sadece çocukları özleyecektim.
İsyan silahsız olmalıdır; isyanın ardındaki güç ruhsal olmalı, içten gelmelidir. Bach’ın müziğini ürettiği yerden. Belki Tanrı’dan.
…hükmetmeye başlayınca çürümeye de başladılar. Sonra güç çürüdü, güç arttıkça daha da çok çürüdü.