Kedisa
@Kedisa
Öğretmen
185 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Kendime şaşıyorum, kendimi düş kırıklığına uğrattım, kendimden memnunum. Dertliyim, yitiğim ve coşkuluyum. Bunların tümüyüm. Bunların toplamının ne olduğunu da bilmiyorum. Mutlak bir değeri ya da değersizliği saptama niteliğim yok. Kendimle ve yaşamımla ilgili bir yargım da. Tümüyle emin olduğum hiçbir şey yok. Tümüyle inandığım bir şey de gerçekten yok. Tek bildiğim, doğduğum ve var olduğum. Bana sürüklendim gibi geliyor. Bilmediğim bir şeyin temelinin üzerinde varlığımı sürdürüyorum ama tüm bu belirsizliklere karşın, tüm varoluşun sağlam bir temele dayandığını ve onun bende de sürdüğünü hissedebiliyorum.
Doğduğumuz dünya çok acımasız, ama aynı zamanda ilahi bir güzelliği var. Anlamlı oluşunun mu, yoksa anlamsızlığının mı ağır bastığına karar vermek, insanın yapısına bağlı. Anlamsızlık tümüyle baskın çıksaydı, gelişmek için attığımız her adımda, yaşamın anlamı büyük bir oranda değerini yitirirdi. Ama böyle değil ya da bana öyle geliyor. Büyük olasılıkla, tüm metafizik sorunsallarda olduğu gibi her ikisi de doğru. Yaşam anlam ve anlamsızlık demek ya da yaşamda anlamlar ve anlamsızlıklar var. Anlamın ağır basıp zaferi kazanmasını kaygılı bir umutla yürekten istiyorum.
Şövalye bu şiddetli çıkışı sessizce dinledi, istifini bozmadı. Bir an için o ateşli, buyurgan kanı beynine sıçradı, kulakları uğuldadı, bir başkasının ağzından ilk kez duyduğu bu gerçeği soğuk, kısık sesinin çığlığıyla bastırmaya çalıştı. O bunu öteden beri biliyordu. Ama dile getirildiğini duyması gerekiyordu! Utancın yüksek sesle ifade edilişini! Ama o, Friedrich von Hess kimdi ki, gerçeğe tutunmayacaksa? Yüz binlerce Şövalye, ama tek bir tane von Hess. Şu anda tam anlamıyla sadece bir tane. Galiba karşı olanı, farklı olanı, eleştirmeye cüret edeni yok etmek için eski vahşi arzularına kapılmış, aslında hâlâ olduğu yerde durmasına rağmen, zihninde Alfred'i dövdüğünü ya da işkence ettiğini ya da öldürdüğünü hayal etmişti. "Kimse bilmeseydi," diye düşündü, "o ölmüş olsaydı, ben de ölseydim, gerçekler yine de var olacaktı. Dünya yüzünde hiç insan kalmamış olsa da insan davranışı ile ilgili bazı şeyler doğru olmaya devam edecektir. 'Düşünce özgürlüğünün olmadığı yerde onur da yoktur.'"
Arzulanan içe kapanma, gerçekte, yaratıcı dehanın klasik belirtilerinden biridir ve önceden belirlenmiş bir araç olarak kullanılabilir. Ruhsal enerjileri derinlere yöneltir ve bilinçdışı çocuksuluğun ve arketipsel imgelerin kayıp kıtasını ortaya çıkarır. Sonuç, elbette, bilincin hemen hemen tam bir ayrışması olabilir (nevroz, psikoz: büyülenmiş Daphne'nin durumu); fakat diğer yandan, eğer kişilik yeni güçler edinip bütünleşmeye yetenekliyse, neredeyse insanüstü ölçüde bir öz-bilinçlilik ve ustalıklı denetim yaşanacaktır. Hint Yoga disiplinlerinin temel ilkelerinden biridir bu. Ayrıca Batı'daki yaratıcı ruhların birçoğunun da yolu olmuştur. Yine de bu belirli bir çağrıya bir yanıt olarak tarif edilemez. Tersine, içeride bekleyen bir boşluğun henüz bilinmeyen bir talebinin en derin, en yüksek, en zengin yanıtı dışında herhangi bir şeye yanıt vermeyi, kasıtlı, korkunç biçimde reddetmek anlamını taşır: bir tür tam kapanma ya da yaşamın sunduğu şeylerin reddedilmesi, sonuçta birtakım dönüşüm güçleri sorununun birdenbire ve kesin olarak çözüleceği yeni bir düzleme taşıyacaktır.
…esas şöhretlerini ya da unutulmayışlarını nasıl ya da ne zaman öldüklerine, henüz vakitleri gelmemişken ya da adaletsiz biçimde ölmelerine borçlu olan insanların sayısı az değildir. Sanki ölüm adaletten anlarmış ya da adalet dağıtmayı görev bilirmiş ya da anlamaya çalışırmış gibi, saçma bir düşünce. Ölüm olsa olsa keyfî ve kaprislidir, yani bir sıra oluşturur ama bu sırayı her zaman gözetmez, seçer, ayıklar; bazen kararlı ve bütün ihtimalleri göze alarak gelir, yaklaşır, tepemizde dolanır, bakar ve ansızın başka güne bırakmaya karar verir. Bütün canlıları hatırlayıp tek birini kaçırmadığına göre müthiş bir hafızası olmalı. Sonu gelmeyen bir görevi var, buna rağmen yüzyıllardır parmak ısırtan bir titizlikle görevini yerine getiriyor. Ne hamarat bir köle, asla boş oturmuyor, yorulmuyor. Unutmuyor da."
