“Ben edebî sayılabilecek hiçbir eser yazmadım. Çünkü bu eserlerimin çoğunu yazdığım sıralarda memlekette edebiyattan anlamayanlar, nüfusumuzun bilâmübalağa yüzde doksan dokuzunu teşkil ediyordu. Benim emelim de ekseriyete hitap etmek, onları tenvire, onların dertlerine tercüman olmaya çalışmaktır. Zaten edebiyat yapmaya ne vaktim ne de kalemim müsaitti. Bunun içindir ki haddimi hududumu bilirim. Çizmeden yukarıya çıkmadım ve edebiyatı Hamitlere Ekremlere bıraktım. Fakat ne söyleyeyim eğer elimde olsaydı onları da o devirde edebiyat yapmaktan menederdim. Çünkü bence nüfusun yüzde doksan dokuzu koyu cehaletten kurtarılamamış olan bir memlekette, henüz en aydınlık en basit fikirleri bile sökemeyen kimselere edebi eser vermek karnı doymamış bir kimseye meyve ikram etmek kadar garip bir hareketti.”