İlkin, bilmediğim dilimi damağıma çarpa çarpa bir ağıt: isli kızıl. Topraklar karası, buzlar beyazı bundan böyle bana kalan...
O eski mavi; on altı yaş, ilk aşk. Gözünde gördüm de tanıdım: Gök maviymiş, deniz mavi. Gece uykuya daldığında, göz kapakları mavilerini örttüğünden gök kara, sular kara, kara parçası pare pare... Hiç kavuşmadım ya belki ondan; platonik mavi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aynı mavi, bambaşka renklerden oluşan apaynı neşe: Maviye çok bakarsan, gözün dalarsa uzun uzun, gönlünün dalgıçlığı derinse evvelse, yolun kırmızıya çıkar, kimin çıkmış ki deme, çıkanlardan bilirim, çıktığımı da bilirim, nasıl zor döndüğümü de!