Kelebekella

Kelebekella
@Kelebekella
Denizci
Lisans
İzmir/Çeşme
1997
32 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Platonik Mavi
İlkin, bilmediğim dilimi damağıma çarpa çarpa bir ağıt: isli kızıl. Topraklar karası, buzlar beyazı bundan böyle bana kalan... O eski mavi; on altı yaş, ilk aşk. Gözünde gördüm de tanıdım: Gök maviymiş, deniz mavi. Gece uykuya daldığında, göz kapakları mavilerini örttüğünden gök kara, sular kara, kara parçası pare pare... Hiç kavuşmadım ya belki ondan; platonik mavi. KafkaOkur - Sayı 103 (Ekim 2025) Gizem Pınar Karaboğa
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mavi Çelebi
Aynı mavi, bambaşka renklerden oluşan apaynı neşe: Maviye çok bakarsan, gözün dalarsa uzun uzun, gönlünün dalgıçlığı derinse evvelse, yolun kırmızıya çıkar, kimin çıkmış ki deme, çıkanlardan bilirim, çıktığımı da bilirim, nasıl zor döndüğümü de! KafkaOkur - Sayı 103 (Ekim 2025) Haydar Ergülen
Alıntı
İnsan, kendini en derin sulara bırakırken bile ;
ruhunun gizli dehlizlerini okur. KafkaOkur - Sayı 103 (Ekim 2025) İnceleme ve Hissiyat ; Bu ay KafkaOkur - Sayı 103 (Ekim 2025) sayısında kendimi psikanalitik bir okuma çabasında buldum konu Sigmund Freud olunca insan kendini iç dünyasında edebiyatla harmanlayarak kaybediyor... İnsan, hayatın zorlu veya huzurlu dönemlerinde dış dünyaya teslim olsa veya rahatlasa bile, içsel bir süreç asla durmuyor. En savunmasız ve yalın anlarımızda bile, kendi bilinçdışımız, bastırılmış duygularımız ve derinlerdeki gerçeklerimizle yüzleşiyoruz. Bu yüzleşme, KafkaOkur Dergisi okumak gibi, kendi içimize dönüp kendimizi anlamlandırma gibidir. Dışarıdaki huzurun veya kaosun, içerideki öz-farkındalık ve iç gözlem sürecini tetikliyor oluşu ve yönlendirmesi okuru ruhun gizli dehlizlerine ulaştırıyor...
Edebiyat
Unutmak
unutmanın ne olduğunu kendime soruyordum. Belki de insan bildiği cevapları unuttuğunda bilmediğini düşünmeye başlıyordu. Ya da unutmayı bir çeşit süper yetenek gibi kendini incitecek ne varsa ondan kaçıp sığınabileceği bir koza gibi kullanıyordu. Yaşlanınca yavaş yavaş her şeyi unutmaya başlamak da aynı şey değil miydi? Kaf KafkaOkur - Sayı 95 (Ocak 2025) Sayfa : 36 KafkaOkur Dergisi Çiğ Çiğdem Demirhan
Alıntı