Redaktordan oxucuya...
Müəllim olmaq işıq olmaq deməkdir. Elə bir işıq
ki, saysız-hesabsız ömürlərə yol göstərəcəkdir...
Müəllimin bir sözü, bir cümləsi, bəzən bircə baxışı belə
kiminsə həyat devizinə çevrilir, yaşam düsturu olur...
Tural Sahab özü də müəllimdir. Onun da mayak
olduğu gəmilər çoxdur... Və indən belə də olacaq...
Amma, müəllim olmağın ülviliyində xoşbəxt olan
Tural Sahab üçün xoşbəxtliyinin çizgiləri yazmaqdan
keçir. O, arzularını, ümidlərini, sevgisini, bəzən də
gözünün qarşısında həyat dalğalarıyla mübarizədə
məğlub olan gəmilərin vida nəğmələrini yazır...
“Onun adı Elyanora deyil”, “Ləman”, “Bir”
kitablarının müəllifinin “Türkan”ı da bizə yad deyil.
Doğmamızdır... Özümüzdür... Yerinə yetməyən
arzularımız, bəzən də, uğurumuzun adıdır.
İnanıram ki, özü dediyi kimi, nə vaxtsa Tural
Sahabın “iyirmi birinci” romanını da oxuyacağam...
Oxuyacağıq...
Şəfa Vəli
(AYB və DGTYB üzvü)
Min il öncə bəlkə də mən də sevirdim bu romanı, lakin indi nə Ceki, nə romanlarını, nə də bu dünyanı sevmirəm
Uğruna yaşayacaq və öləcək sevgilər daha yoxdu.
Martin bunu başa düşdü və intihar etdi.
Mən bunu başa düşdüm və sevgini tərk etdim. Bu dünyada olacaq heç nəyi sevməyəcəyimə söz verdim.
Pulun yoxdusa, ən yaxınların belə istəməyəcək səni
Pulun,vəzifən, şöhrətin varsa ən uzaqdakılar belə sənə yaltaqlanacaq. Martini öldürən bu saxta, ikiüzlü insanlar oldu.
