... ben yıllardır hiçbir şeye karşı beklenti duymamıştım. Ne gülünç, değil mi? Yoksa üzücü mü? Ama şimdi bir şey bekliyorum. Ve o şeyin ne olduğunu bilmiyorum. Bu çok saçma, değil mi...?
... ben yıllardır hiçbir şeye karşı beklenti duymamıştım. Ne gülünç, değil mi? Yoksa üzücü mü? Ama şimdi bir şey bekliyorum. Ve o şeyin ne olduğunu bilmiyorum. Bu çok saçma, değil mi...?
"Seviyorum" demek kolaydır. Herkes herkesi sevdiğini söyleyebilir. Ancak sadece sözde kalan bir sevgiye sevgi diyeibilir miyiz? Bir çiçeği sevdiğini söyleyen kişi, onu her gün suluyorsa sözlerinde samimi demektir. Aksi halde söylenmiş olan "Ben çiçekleri seviyorum." Cümlesi bir yalandan ibarettir.
Erich fromm Sevme Sanatı kitabında şöyle der; "Çiçekleri sevdiğini söyleyen bir kadının çiçekleri sulamayı unuttuğunu görürsek, onun çiçekleri sevdiğine inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeylerin büyümesi ve yaşaması için gösterdiğimiz etkin ilgidir.Bu etkin ilginin bulunmadığı yerde sevgi de yoktur."
Sevgi, ilgiyi, emek vermeyi ve çabalamayı gerektirir. Sevdiğini söyleyen dil ile sevgisi için hareket eden el birleşmediği sürece orada sevgi değil sadece ses vardır.
Seven kişi, sevdiğini ihmal etmez. Çünkü sadece seni seviyorum demek yetmez.
Sevgi; ilgidir, dikkattir, sürekliliktir. Birinin ruhunun solmaması için gösterilen çabadır. Sessiz bir mesajdır bazen "buradayım, seni görüyorum, seni duyuyorum." Demektir. Sevgi, sadece yanında olmak değil, yanında durabilmektir. Zor günlerde kaçmamak, anlaşılmadığında bile anlamaya çalışmaktır. Sevgi emektir. Sevgi ilgilenmeyi gerektirir.
Ve sevgi, ancak eylemle birleştiğinde gerçektir.
Bu hastalığı gider ey insanların Rabbi! Şifâ ver, çünkü şifâ verici sensin. Senin vereceğin şifâdan başka şifâ yoktur. Öyle şifâ ver ki hiç bir hastalık bırakmasın. 🤲