Kitap ile aşk, insanın kendini aşma çabasının iki zarif tezahürüdür. İkisi de sabır ister, emek ister ve en çok da sadakat talep eder. Bir kitabın sayfaları arasında gezinirken nasıl ki kendi hakikatimize yaklaşırız, aşkın derinliğinde de benliğimizin en sahici tarafıyla yüzleşiriz. Yüzeyde kalan için her ikisi de sıradan bir meşgale gibi görünür. Oysa derinleşmeyi bilen için kitap bir irfan kapısı, aşk ise ruhu terbiye eden bir imtihandır. Her ikisi de aceleye gelmez sindirerek, anlayarak ve hakkını vererek yaşandığında insanı olgunlaştırır, iç dünyasını inceltir ve hakikate biraz daha yaklaştırır.