Belma Balcı
@Keras
İnsanın; bir maymun cinsiyken, hayvanlara eş bir yaşam sürerken nasıl bugüne geldiğini yalın bir dille anlatmış yazar. Medeniyet iyi bir şey mi? İnsanlar medeniyet denen hapishanenin içinde mutluluğu kaybettiler mi? Medeniyetin başladğı diyerek övündüğümüz ''tarım devrimi'' insanın kendine verdiği bir ceza mı? Hayvanları ve bitkileri evcilleştiriyorum diyerek, insan asıl kendini mi evcilleştirdi? Ve kendini kısır bir döngünün içine mi soktu? Ve dahi dünyada kendi cehennemini mi yarattı? Okunmasını şiddetle tavsiye ediyorum...
Metin T. isimli okura yanıt verildi
Belma Balcı
Bu soruların yanıtları herkese göre değişir elbette, çok göreceli bir durum. Ama ben kitabı okuduktan sonra şöyle bir fikre kapıldım. Keşke öyle maymun halimizde kalsaydık, hiç ''insanlaşmasaydık'' ... İnsan denen şu mahlukat dünya gezegenine ve dahi kendine bir ceza! Sen de kal sağlıcakla...
Kesmeşeker - Metin Kurt Yalnızlığı
youtube.com/watch?v=0zJfzUi...
Metin Kurt'u tanır mısınız? Kesmeşeker'in "Metin Kurt Yalnızlığı" şarkısına da konu olan futbolcuyu? Endüstriyel futbolun karşısında kale gibi duran, "futbolun yeri borsa değil arsa" diyen kaç futbolcu tanırsınız? Hayatı, Sefiller romanının kahramanı Jean Valjean gibi geçmiş, "halka yakın olmak için kanatta oynuyorum" diyen Metin Kurt, yani nam-diğer Çizgi Metin, futbolun sol açığı, yalnız ve güzel adam. Benden bu kadar şimdi Metin Kurt'a kulak verelim...
"Malzemeci bir abimiz vardı. Bizim kramponları o yapıyor. Bir gün üç tane kitap attı önüme. O zamana dek hiç roman okumuş değilim. Victor Hugo’nun ‘Sefiller’ romanı, üç cilt... Bir hafta sonra “Okudun mu” dedi, “Okumadım” dedim. “Bana bak, ben o kitaba maaşımın beşte birini verdim, eğer okumazsan benimle ilişkini keseceksin” dedi. Onun hatırına baştan, ortadan, sondan baktım. Bir hafta sonra yine geldi. “Okudun mu” dedi, “Okudum abi” dedim. “Ne anladın” dedi. “Ya abi Paris’in ne kadar çok kanalizasyonu varmış” dedim. “Öğrene öğrene bunu mu öğrendin” dedi. Başladı anlatmaya. Adam anlattıkça yerin dibine battım. Eziyor beni ama yanıt veremiyorum. “Aydınlanma, Ruso” filan diyor. Hemen oradan ilk kez bir kitapçıya gittim."
Metin T. isimli okura yanıt verildi
Belma Balcı
Ah be Meto, sen de ne güzel yazmışsın...
Kesmeşeker - Metin Kurt Yalnızlığı
youtube.com/watch?v=0zJfzUi...
Metin Kurt'u tanır mısınız? Kesmeşeker'in "Metin Kurt Yalnızlığı" şarkısına da konu olan futbolcuyu? Endüstriyel futbolun karşısında kale gibi duran, "futbolun yeri borsa değil arsa" diyen kaç futbolcu tanırsınız? Hayatı, Sefiller romanının kahramanı Jean Valjean gibi geçmiş, "halka yakın olmak için kanatta oynuyorum" diyen Metin Kurt, yani nam-diğer Çizgi Metin, futbolun sol açığı, yalnız ve güzel adam. Benden bu kadar şimdi Metin Kurt'a kulak verelim...
"Malzemeci bir abimiz vardı. Bizim kramponları o yapıyor. Bir gün üç tane kitap attı önüme. O zamana dek hiç roman okumuş değilim. Victor Hugo’nun ‘Sefiller’ romanı, üç cilt... Bir hafta sonra “Okudun mu” dedi, “Okumadım” dedim. “Bana bak, ben o kitaba maaşımın beşte birini verdim, eğer okumazsan benimle ilişkini keseceksin” dedi. Onun hatırına baştan, ortadan, sondan baktım. Bir hafta sonra yine geldi. “Okudun mu” dedi, “Okudum abi” dedim. “Ne anladın” dedi. “Ya abi Paris’in ne kadar çok kanalizasyonu varmış” dedim. “Öğrene öğrene bunu mu öğrendin” dedi. Başladı anlatmaya. Adam anlattıkça yerin dibine battım. Eziyor beni ama yanıt veremiyorum. “Aydınlanma, Ruso” filan diyor. Hemen oradan ilk kez bir kitapçıya gittim."
Belma Balcı
Metin abi'yi ne güzel anlatmışsın Zagor. Ona Metin abi diyorum çünkü ailemizde küçüklerin sevgili Metin abisi, büyüklerin de sevgili Metin'i idi... Bir ailede bir bebek doğduğunda, kime benzemesi istenirse, o çocuk lohusa annenin yatağına yuvarlanırmış. Ben doğduğumda da, o zamanlar henüz küçük bir çocuk olan Metin Kurt'u yatırmışlar annemin yanına. Ben ona benzedim mi bilemem, onun koca yüreği bende var mı, onu hiç bilemem... Onların Mecidiyeköy'deki evlerinde yaşadığım bir sürü anı geldi gözümün önüne şimdi. Güzel adamdı Metin abi, çok güzel adamdı...
Ötekiler; bir ötekileştirme hikayesi. Ötekileştirme aslında aynı kulvarda yürüyenlerin ''biz ve onlar'' demesiyle başlar. yani bir insanlık halidir, insan için doğal bir davranış şeklidir diye düşünüyorum, çünkü biz insanlar, kendimizden farklı olanı dışlarız, kenara iteleriz, kabullenemeyiz. Yani bunu yapmayacak kadar bilge değiliz, bunu yapmayacak kadar egomuzdan sıyrılmamız çok zordur. Küçücük insanlarız işte, tanrı değiliz ki...
Ayşe Nart, Danimarka'da yaşamını sürdüren bir aileyi merkeze alarak, ötekileştirmeyi çok güzel anlatmış. Cinsel kimliği yoluyla ötekileştirilenler, göçmenlik yoluyla ötekileştirilenler ve de fiziksel engelleriyle ötekileştirilenler... Okurken insan bazen kendine de soruyor; Peki normal nedir? Yanıtı zor bir soru!
Güneş Evi ve İshoj mahallesi... İki mekan da ötekileştirilenlere ait... Onlar da birbirlerini ötekileştiriyor... İç içe geçmiş aynalar misali, bunun sonu yok... Biz de bu sitede birleşerek, kitap okumayanlardan ayırıyoruz kendimizi belki de :) İnsan hayatının dayanılmaz diyalektiği işte...
Geçen sene Kasım ayında Türkiye'ye tatile gitmiştim bir arkadaşımla. Oraya Almanya'dan 70 kişilik bir grup gelmişti, engelli çocuklar ve aileleri ve de gönüllü yardımcılar. Grubun ismi İnteraktif idi. 10-25 yaşları arasında 30 kadar çocuk vardı grupta ve hepsinin engeli farklıydı. Bir hafta onlarla vakit geçirdik. Hayatımda ilk defa engellilerle bu kadar yakın bir ilişkim oldu ve bu tip ailelerle... Onların özgürlüklerini kıskandım, hayatı ve birbirlerini sevmelerini, maske takmadan en doğal halleriyle davranmalarını... Aynı çocuklar gibi... Onlar gerçek insandı belki de, biz ise mutasyona uğramış, iki yüzlü ve çıkarcı, hırslarının ve çıkarlarının esiri olmuş ''normal'' insanlar!!! Murathan Mungan da demiyor mu: ''Biz büyüdük ve kirlendi
Metin T. isimli okura yanıt verildi
Belma Balcı
Hoş buldum... Burası ne güzel yermiş...