Kerim cewik
@Kerimcew
Şu anda okuduğu kitap
Newroz
Sen bana Kürtçe bir gül ver, ben seni Türkçe seveyim.
Sen bana Newroz çiçekleri topla Mezopotamya’da,
Ben sana Türkçe karanfil toplayayım Anadolu’nun ovalarında.
Sen bana Kürtçe “berxemin lori” de,
Ben sana Türkçe “ağlama yar” türküsünü diyeyim.
___Ahmed Arif
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sıkılgan katillerdir intihar edenler
Pavese 10 Nisan 1936 yılında günlüğüne şöyle yazmıştı: "Ben hiçbir zaman dünyayı umursamadan hayatın tadını çıkarabilen rahat bir insan olamadım. Yaşadığım tatlı anlar yüzünden ortaya çıkan sorunların üstüne gidip onlara bir çözüm bulacağım yerde, birtakım kuruntulara kaptırdım kendimi. Ancak böyle açıklayabilirim içimde duyduğum intihar dürtüsünü. Ne zaman bir güçlükle ya da acıyla karşılaşsam, hep intiharı düşünmeye yargılı olduğumu biliyorum. Beni korkutan da bu. Temel ilkem intihar, gerçekleştiremediğim, hiçbir zaman gerçekleştiremeyeceğim, ama düşüncesi duyarlığımı okşayan intihar. En beylik, en umutsuz anlamıyla bir enayiyim ben. Nasıl yaşayacağını bilemeyen, ahlaki olgunluğa ulaşmamış, kendini bir şey sanan, intihar düşüncesinden bir şeyler uman, ama bunu gerçekleştiremeyen bir adam." Pavese'nin sıkılgan ruhu onun huzurlu yaşamasına hep engel olmuştu. Asla gerçekleştiremeyeceğini düşündüğü intiharını, bu nottan yıllarca sonra gerçekleştirmişti. Yazı şu şekilde devam eder: "İşin korkunç yanı, şu anda yapabileceğim hiçbir şeyin bu durumumu düzeltemeyeceği. Çünkü, eskiden kendimi yine böyle bir durumda bulmuş, fakat beni kurtaracak bir çıkar yola rastlayamamıştım. Şimdi de bu adımı atacak gücü kendimde bulamayacağım. Bu kadarını kesinlikle biliyorum. İnsanın kendini içtenliğe vermesi, mutlak bir şey içinde benliğini yitirmesi. Sakınılması gereken bir şey. Daha önce katlandığım bütün acıların kaynağı, kendimi mutlak, bilinmeyen, bilinçdışı şeylere zevk alarak bırakışımdı." "Hayatını bir saç teline bağlamışsın, çabalamaya kalkma, yoksa onu da koparacaksın." diye yazar. Ve ekler: "İçimdeki boşluğu aydınlatacak bir hayat kıvılcımı hâlâ yok. Bu noktadan öteye gidemeyeceğimi, söyleyecek neyim varsa söyleyip bitirmiş olduğumu çok iyi biliyorum. En kötüsü, bir şeyler
Tebbet süresi Ebu leheb daha hâyata iken inmiştir ve Allah Ebu leheb in iman etmeden öleceğini bilmiştir Ebu lehep iman etse dini biitirebilirdi büyük bir risk.Bu aslında iyi bir delil gibi geldi başta bana ama biraz düşününce büyük bir çelişki ye düştüm.Allah Ebu lehebin cehenneme gideceğini biliyor ise benim ve herkesin cennet veya cehenneme gideceğimi yine biliyor olması lazım.İradene bağlı diyeceğinizi biliyorum ama yani sonuç olarak Allah en öncesinde Kimin sonunda cehennem ve cennete gideceğini biliyor peki soruyorum sonucunu bildiği birşeyi niye görmek ister ki niye çocukların öldüğü kötülüklerin olduğu vahşetin olduğu bir dünya yaratmış ki tamam bunu biz düzeltebiliriz ama bazı şeyler elimizde olmadan oluyor.Orta doğuda doğan bir çocukun hayatını az çok hepimiz biliriz orada çocuk un iradesi ne işe yarar.
Ebu Leheb’in elleri kurusun, (yok olsun) zaten yok oldu ya.
Malı da, kazandıkları da kendisine bir yarar sağlamadı. (kurtarmadı)
(O) alevli bir ateşe girecektir.
Karısı da, odun hamalı (ve),
Boynunda bükülmüş bir ip olarak (ateşe girecektir.)
( Tebbet süresi)