Pınar
@Kerpe
Mutlu olmak için kimseye ihtiyacın yok , al çayını , kahveni , tak kulaklığını. Aç en sevdiğin müziği. Ve okumaya başla.. Memento vivere: “Unutma yaşıyorsun”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İncir çekirdeğini doldurmayacak konuları gözümde büyüttüğüm için, kimse kırılmasın derken kendimi paramparça ettiğim ve hak etmeyen insanlara gereğinden fazla değer verdiğim için...
Herkesi sevip, sayıp, güvenip bir kendi kıymetini bilmediğim ve her isteği üzerime vazifeymiş gibi görüp kimseye hayır diyemediğim için...
İnsanın tek başına altından kalkamayacağı yükleri yüklenmeye çalıştığım ve herkesi kendim gibi gördüğüm, herkese, her şeye yetişmeye çalışırken kendime geç kaldığım ve Kafka'nın dediği gibi: "Beni üzecek gücü sana verdiğim için kendimden özür dilerim."
Gönülsüzlüklerimize ya da yetersizliklerimize kılıf bulmak istediğimizde…Mahcubiyetlerimizi gölgelemek istediğimizde ya da…
Sıkça arkasına sığındığımız bir bahanemiz vardır, “Yoğunluk”
Ay inan çok meşguldüm , unutmuşum !
Başımı kaşıyacak vaktim yoktu , atlamışım ! İnan aklımdaydı , ama öyle yoğundum ki dalmışım!
Mükemmel bir maskedir yoğunluk; samimiyetsizliğimizi gizleyen.
Harika bir kaçıştır yoğunluk , vicdanlarımızı rahatlatan. Kendimizi ya da başkalarını kandırmak istediğimizde…
Ya da kandırdığımızı sandığımızda…
Yoğunluk denen bir şey yoktur.
Ahkam kesmiyorum.
Büyük de konuşmuyorum.
Evet, yoğunluk yoktur.
Öncelikler vardır.
Hayatımızı yönlendiren aslında yoğunluğumuz değil, önceliklerimizdir.
Birisine gerçekten değer verip vermediğinizin göstergesi de yoğunluğun içinde ihmal edip etmediğinizdir son tahlilde…
Sustu. İnsanlar gerçekten üzüldüklerinde susarlar zaten.
Canı cehenneme başkasının yangınıyla
Evini ısıtıp yemeğini pişirenin.
