Ve kader, dedi gülümseyerek. Hepimiz birer kurmaca yaşıyoruz. Kimin kurmacası olduğunu bilmeden.
Hey sen! diye bağırdı.
Ardından çok sevdiği şâirin dizeleri düştü aklına.
Kader, beyaz kâğıda sütle yazılmış yazı;
Elindeyse beyazdan, gel de sıyır beyazı!