36 yaşında Keiko Furukura, süpermarkette on sekiz yıldır "kasiyer"lik yapıyor. Kuralları basit: İşe zamanında gelmek, ürünleri yerleştirmek, müşterilere güleryüz göstermek,.. Müdürler değişiyor, çalışanlar değişiyor ama Keiko devam ediyor. Düzgün bir bulmasını, evlenmesini öğütleyenlerin sözüne kulak asmıyor. Kasiyer olarak yaşamından memnun, insanlarla gereğinden fazla iletişim kurmuyor, işyerinde ona verilen görevleri en iyi şekilde yapıyor. Yapamadığı tek şey "normal" olmak, normal olmanın ne demek olduğunu anlamadığı gibi neden insanların "normal" olmasını istediği şekliyle değişmesi ve diğerleri gibi olmasını istemesini de.. Aile, iş yeri, evlilik gibi kurumları toplumsal normlar, "normal" ve "anormal" sayılan tutumları ele alırken soruyor;
"Başka bir arzunuz?"