Bir yere geldik, işte oraya, işte ölüyoruz İşte ardımızdan ağlayanamız da yok Al bakalim işte yalnızız iste yoğuz
Bir keder bile kalmadi bizden o insanlara
Dur bakalim bizi kim sevecek bundan sonra
Sevgileri atın içinizden
Inançlarinizi bir bir kovun Tek başınıza kalın dünyada
Insin perdeler bitsin bu oyun
Yetmez mi her gün aldandığınız
Ve kahrolduğunuz geceler
Nice dost bildiğiniz yüzlerden
Indirin o gülen maskeleri
İşte gerçek yüzleri; pis, iğrenç Artık hiçbirine inanmayin Aldanmaların bittiği yerde
Dostluk ve sevgi neymiş anlayın.
Bir beyaz gemiydi ayiran onları
Kadin güvertedeydi adam rıhtımda
Şimdi unuttum yüzünü kadının
Adamin gözleri aklimda
Kana bulanmis biçaklar gibi
Uzun kirpikleri ıslaktı
Adam dertli, adam darmadağın
Dokunsalar ağlayacaktı
Adam bitkindi, adam seviyordu Kalan kederdi giden gemiyse Taş olduğu içindir dedim Rıhtım taşları erimediyse
Derken bir düdük öttü ansızın
Bembeyaz gemi gitgide ufaldı
Korkunç yalnızlığıyla baş başa
Rıhtımda bir adam kaldı.