Şunu söylemek istiyorum: Sevinci de kederi de paylaşmayı bilmeliyiz. Tevarüs ettiğimiz ahlak bize bunu emrediyor. Yalnız olmadığımızı bilmeliyiz. Gökkubbenin altından bize ayrılan süre içinde gelip geçerken bir yaraya merhem olmanın hazzını tatmalı, onurunu yaşamalıyız.
İstanbul bambaşkaydı. Bambaşka bir duyguydu. Hüznü, sevinci, coşkuyu, mutluluğu bir arada bu kadar derin yaşatan bir başka şehir var mıydı acaba yeryüzünde?