"Kovalev mutluluktan neredeyse kahkaha atacaktı. Ama bu hayatta hiçbir şey uzun sürmez; ikinci kez duyduğu mutluluk da, ilkine oranla pek cansızdı. Üçüncü kez duyacağı mutluluk biraz daha zayıflayacak, en sonunda yok olup gidecekti. O da eski ruh haline dönecekti, tıpkı taşların suda sektirilmesiyle oluşan halkaların bir süre sonra kaybolması gibi..."
"Köpeklerin insanlardan daha zeki olduğunu zaten biliyordum. Hatta, konuşabildiklerinden bile emindim, ama bu köpek inat ediyordu işte... Ayrıca çok da iyi birer diplomattırlar; bir insanın attığı her adımdan her şeyi hemen anlarlar."