Bir umudu olmalı insanın yarın için, yarım kalmışı için.Ya da umut vereni olmalı.Sabahların daha güzel olacağına, güneşin daha sıcak daha parlak doğacağına.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanları yavaş yavaş susturan,sorgulamayı ayıp gibi gösteren,farklı düşüneni dışlayan bir düze ve daha kötüsü nedir diye sorarsanız,insanların buna alışması derim.Çünkü insan birşeye ne kadar maruz kalırsa,bir süre sonra onu normal sanmaya başlıyor.İşye bu yüzden bazı insanlar yaşamıyor aslında,sistemin çizdiği çizgiler etrafında nefes alıyor.Kendi düşüncesini kaybetmiş sadece sürü psikolojisiyle hareket eden insanlar artık birey olmaktan çıkar.Sabah aynı döngü,aynı korkular,aynı sahte mutluluklar.Kimse neden böyle yaşadığını bile sorgulamaz hale gelmiş.Gerçek kişiler böyle geldi böyle gider diyenler değil,neden böyle diye sorgulayanlardır.