Kışın ortasında açan umudun adı nergis,
Ayazı yarıp ince bir inat gibi,
Toprak donmuş sanılırken,bir çiçek varki hala,
Baharı hatırlatır.
Sensizce öğretir beklemeyi.
Çünkü bazı çiçekler en çok kar varken inanır güneşe,
Ve bir hilal gibi doğar,aldırış etmeden geceye,
Yeryüzünü beyaz bir örtü kapılardan açar
Masmavi denizlere selam söyler gibi açar nergis çiçeğim,
Kışın en uzun yerinde güneşi hatırlatan,
Baharı özleyenlere ısrarlı bir müjde gibi,
Ne körfezdeki fırtınalara,ne gökyüzündeki ,rüzgarlara boyun eğer.