"Bir rüzgar aldı götürdü toprağı Aldı götürdü gökyüzünü Ve tüm insanları!
Kim bu rüzgar?
Bir tek ağaçlar kaldı eğilmeyen, Su içen, eskiden insanların içtiği yerden.
Çok fazla dünya tanıdım, Çok fazla insan, Çok fazla ağaç, Çok fazla rüzgar."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Paul, Tanri olmayi hiç istemedim, diye düsündü. Tek iste-digim, sabah isigina yakalanan mücevherimsi bir çiy tanesi gibi kaybolmaktz. Meleklerden ve lanetlilerden kurtulmak istiyor-dum; yalniz kalmak istiyor dum... yanlishkla olmus gibi.
"Ama sen Imparator'sun! Sen..."
"Ben sadece bir sembolüm. Tanrilik verildiginde, sözde tanrinin kontrolünde olmayan tek sey budur." Paul tüm bedenini sarsan aci bir kahkaha atti. Gelecegin, hayal bile edilemeyen hanedanhklardan kendisini izledigini hissediyordu.
Varliginin kaderin halkalarindan koparildigini, dislandigin1,
haykirdigint hissediyordu.. varhgin sadece ismen surduru-
haykirdigin hissediyordd "Dogustana
"Seni sorguya çekmenin başka yollan da var, biliyorsun. İstediğimiz yanıtlan alacağız ... öyle ya da böyle." "Cevap veriyorum ya işte! Efsane gerçek demedim mi?
Karnında ölüm taşıyan rüzgar ben miyim? Hayır! Ben söz cüklerimf Karanlık bir gökyüzünden kurnlara düşen şimşeği andıran sözcüklerim. 'Lambayı söndür! Gün ağardı!' diyo rum. Sen ise 'Lamba ver de güneşi arayayım; deyip duruyor sun."