Kalpleriyle düşünüp, beyinleriyle hissetmeyi öğrenmişler. Onlar için sahip olmaktan çok sevmek önemli. Dine sahip değiller ama Yaradan'ı seviyorlar. Dolayısı ile yaradılışın her noktasına saygı duyuyorlar ve koruyorlar.
Peki neden din için savaşıyorlar? Yaradanın yarattığına saygı duymadıkları halde? Ne hakkınız var savaşmaya? Yaratmazken yok etme cüretkarlığı da nereden geliyor? Batmaya yüz tutan güneşi selamlayıp havada akmaya devam ediyorum. Aşağıda her şey küçücük. Ey insanoğlu, şu an o kadar küçüksün ki, seni göremiyorum. Öyleyse bu kibir neden? Ha bir karınca, ha ben, ha sen?