Velat kino
@Kinoizm
Dinler Tarihi Ve Din Sohbetleri
Felsefe Ve Psikiloji Üzerine
MEM U ZİN FELSEFESİ
Mem û Zîn kalpten kalbe uzanan bir köprüdür. Bu hikâyede aşk, yalnızca iki insanın birbirine duyduğu tutku değil, aynı zamanda ruhların ezelden gelen bir özlemle kavuşma arzusudur. Mem, Zîn’e baktığında sadece bir yüz değil, bütün varlığını sarsan bir hakikati görür. Zîn’in gözlerinde ise hem aşkın sıcaklığı hem de evrenin anlamı gizlidir.
Ancak aşk, her zaman kolay bir yol değildir. Kıskançlık, engeller, ayrılıklar… Hepsi, bu yüce duygunun sınandığı alanlardır. Beqo’nun nefretiyle ayrılan bu iki ruh, sonunda ölümde birleşerek aşkı ölümsüz kılar.
Bu hikâye bize gösterir ki; gerçek aşk, sadece yaşamakla değil, uğruna ölebilmekle anlam kazanır. Çünkü aşk; zamana, ölüme ve insan eliyle kurulan engellere meydan okuyan en saf duygudur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitap çok güzeldi ve kitap hakkında görüşlerim öyle...
Bu kitap, sanki kalbine oturup seninle dertleşen bir bilge gibi. Sert değil, yargılayıcı değil. Sadece hatırlatıyor: “Kalbin ne âlemde?” diye usulca soruyor. Dünya telaşında unuttuğumuz o derin duyguları, asıl amacımızı hatırlatıyor.
Gazali her satırda “Bak, kalbin tozlanmış olabilir ama hâlâ temizlenebilir” diyor. Kibir, haset, riyakârlık gibi içe işleyen ama fark etmediğimiz halleri anlatıyor. Sonra sabrı, tevazuyu, ihlâsı gösteriyor. Ve bunu öyle sade, öyle içten bir dille yapıyor ki okurken bazen durup kendi içine bakıyorsun.
Bu kitap bilgi vermekten çok insanı silkeliyor. “Gerçekten iyi bir insan mıyım?” sorusunu dürüstçe sorduruyor. Okudukça hem hafifliyorsun hem de kendine dönüyorsun. Dini sadece kuru kurallarla değil, kalbinle yaşamak isteyen herkes için kıymetli bir yol arkadaşı.
Kısacası: Bu kitap kalbinle konuşuyor. Dinlersen, seni değiştiriyor.
KENDİNİ AŞMASİ GEREKENLER ÜZERİNE
Öncelikle bu kitap Budanin din adamindan ziyade normal bizim gibi bir insan oldugunu, kendini aşmiş bir düşünür filozof olduğunu anlatıyor. Bana çok şey kattı... Thich Nhat Hanh, yalnızca Budizm’in temel kavramlarını anlatmaz aynı zamanda bu öğretilerin günlük yaşamla nasıl bütünleştirilebileceğini sade ama derin bir dille sunar.
Kitap, acının kaçınılmaz olduğunu ama onunla savaşmak yerine yüzleşmenin, bizi özgürleştirebileceğini gösterir. Dört Yüce Gerçek ve Sekiz Katlı Asil Yol sadece felsefi yapı taşları değil; her anımızda uygulanabilecek yaşamsal ilkeler olarak sunulur.
Thich Nhat Hanh’a göre farkındalık, sadece bir meditasyon hali değil; çayı içerken, yürürken, konuşurken bile var olabilme sanatıdır. Bu bilinçli varoluş ise, insanı hem kendi iç dünyasında hem de başkalarıyla ilişkilerinde daha şefkatli, daha anlayışlı kılar.
Kitap, Budizm’i dini bir inançtan öte, acıyla başa çıkmayı, mutluluğu beslemeyi ve içsel özgürlüğü kazanmayı sağlayan bir yaşam pratiği olarak sunar. Bu yönüyle yalnızca Budistlere değil, *insan olmakla ilgilenen herkese* hitap eder.
"Zilanla konuştuktan sonra gözüme saçma sapan görünmeye başladı. Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri Sürdürüyorum. Ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir boşluk var."
Kitabi okuduktan sonra bunları hissetim sanırım.
Bir söz vardır "yazarlar toplumdan beslenir." Ben bu sözün haklılığını bu kitapta çok iyi gördüm.
Kitap yezidlerin ve yezidi olan genç Meleknazin çektiği acıları anlatıyor.
Fark etmek acıydı, ama gerekliydi. Fark etmek insanların gözlerini gerçeğe açmasıdır. Bazen bu farkındalık, Hayata başka bir pencereden bakmayı öğretir. Acı verici olabilir. Çünkü gerçeklere yüzleşmek o kadar kolay değildir. Ancak bu yüzleşme değişimin ve büyümenin ilk adımıdır. Farketmek yalnızca gerçeği değil kendini bulmanın da yoludur.
Son zamanlarda okuduğum en güzel kitaplardan biri şiddetle tavsiye ediyorum. Keşke hayatta farkina vardigimiz şeylerin de farkina varabilsek ve gerçek her ne kadar kötü olsa da, yüzleşmeyi becerebilsek böylelikle daha da az uzulebiliriz. Keşke...
