Demek ki iki sevgi iki ayrı şehir kurmuştur; bir tarafta Tanriyı hor görmeye kadar varan "'ben sevgisi", yeryüzü kenti,diğer tarafta kendi benini hor görmeye varan Tanrı sevgisi, Tanrı Kenti. Birincisi kendi kendisini yüceltir; ikincisi Tanrıyla yücelir. Biri insanlar üzerinden kendi zaferini
kazanmak ister; diğeri en büyük zaferini inancıın kanıtı olarak Tanrıda bulmak ister. [...] Tanrı Kenti'nin kalbinde
yegåne bilgelik dindarlktır: Dindarlk gerçek Tanr inancini meydana getirir ve insanların meleklerle bir olduğu azizler topluluğunda bunun mükâfatını verir.
Uzun süreden beri Yahudiler'de ilâhi bir kökene dayanan ve mutlak olarak kendini dayatan yazılı bir yasa olsa da, Yunanlar tanrılardan ziyade insana yakın bir yasa anlayı1şı ortaya koyarlar. Ezeli ve ebedi olarak tanrılar tarafindan olușturulan yasalarin yanında, tanrisal vahiyle ilgisi olmayan bir yasa vardır. Akıl
arafindan yaratilan nomos insanidir ve dolayısıyla toplumsal koşullara adapte edilmek için değiştirilebilir