Kanunla(Tekke ve zaviyelerin kaldırılması Kanunu) yüzlerce yıllık evveliyatı bulunan Alevi tekke ve dergâhları kapatıldı,buralardaki maddi ve manevi değerlere el konuldu. "Seyh,seyit, dede, pir, derviş, mürid, mürșit, çelebi, baba" gibi Alev inancında hayati bir önemi bulunan dinsel unvanlar yasaklandı
Bilindiği üzere bu unvanların sahipleri daha çok sözlü kültürle kendisini gelecek kuşaklara taşıyan Aleviliğin yaşamasında
birinci derecede önem ve sorumluluk taşımaktadırlar. Aleviliğin "dede-talip ekseninde yaşanan bir inanç ve ibadet biçimi olduğu dikkate alınacak olursa, "dede" veya "pir" olmanın yasaklanmasının, doğrudan Aleviliğin yasaklanması demek olduğu açıklıkla anlaşılacaktır. Alevi inanç rehberleri, bu yasa ile birlikte "falcı, üfürükçü, büyücü" türü sahtekârlıklarla ayni kefe içerisinde degerlendirildi.Aleviliğe özgü giyim-kuşam şekilleri de yasaklandı. Kanunun getirdiği yasaklara uymayanlar,
hapis ve para cezalarına çarptırılacaktı