"..dehşet içinde anladı ki, artık hayatında hiçbir zaman hiçbir şey olmayacak.
Ne o ürkek duyguların tedirginliği, ne bekleyiş, ne aldanış, ne umut, ne de bir bahar gecesinde son tramvayın penceresinde ürperen yıldızlar…”
"Seni gördüm. Yıllarca seni görmeyebilirim. Yeter ki senin var olduğunu bileyim. Varlığını uzaktan da hissedebilirim.
Sahil köylerinin sakinlerinin denizi görmeseler bile hissettikleri gibi.
Ama azizim, asıl korkunç olan şu ki, bir gün gidip denizin yok olduğunu görmektir..”