Kitabchi Bey
@KitabchiBey
7 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Herkes kendi bakış açısıyla görür
Padişah, Leylâ’yı görünce
şaşkınlıkla sorar:
“Mecnun’un, aşkından deliye döndüğü Leylâ sen misin? Sen öyle çok da güzel değilsin, hatta sıradan bir kadından da hiç farkın yok. Hâl böyleyken nasıl olur da Mecnun senin için delirir anlamış değilim?” der.
Leylâ hiç düşünmeden şu cevabı verir:
“Padişahım sus! Çünkü sen Mecnun değilsin. Benim güzelliğimi görebilmen için sende Mecnun’un gözlerinin
olması ve Mecnun’un gözleriyle bakman gerekir.”
Padişah, bu doğru sözleri duyunca söyleyecek bir söz bulamaz.
Dünyada binbir çeşit insan ve binbir çeşit düşünce, görüş vardır. Herkesin düşünce ve duygu dünyası, olaylara
karşı hissettikleri birbirinden farklıdır. Bu nedenle, bizim için ekşi görünebilen şey, başkası için tatlı bir görüntü oluşturabilir. Bu da insanların farklılıklarından ortaya çıkar.
Dediğimiz gibi, bütün insanların parmak izleri birbirinden farklıysa, insanların karakterleri de fıtratları da birbirinden farklıdır. Bu farklılıklara saygıyla yaklaşmak her insanın, karşısındaki insana karşı ilk vazifesi ve ilk sorumluluğudur.
Çünkü kimse diğerinin aynısı olmak durumunda değildir. Ancak, elbette ki insanların ortak amaçları da değerleri ve inançları da bulunmaktadır. Fakat özelde insanlar birbirinden farklı ve kendine özeldir
Bazen, gördüğümüz olayların ardında gördüğümüzden fazlası olmakla birlikte bilmediğimiz derinlikler de olabilir.
Bu yüzden, olumsuz gördüğümüz her olayı kötüye yormamalıdır. Her kötü görünen olayı kötüye yormak yerine durup beklemeli, sabretmeli ve umutla, güzel şeylerin olabileceğini düşünmelidir. Çünkü gecenin en karanlık anından sonra güneşin doğduğu unutulmamalıdır. Bu nedenle Allah’ın her işinde nice inceliklerin, bizim bilmediklerimizin olduğu, hatırdan çıkarılmamalıdır.
Kesinlikle
Zaten aynı yastığa baş koyduğunuz ve çok sevdiğiniz insan bile sizin hâlinizden bihaberdir. Sizi en iyi bilen Rabb’inizden başkası değildir.
Bu ne güzel bir kitap!
Kıymetli okur ben değil, sana Tevbe suresinin “Lâ tahzen innallâhe meâne” (Üzülme, Allah bizimle beraberdir) ayetiyle Yüce Allah sesleniyor… Bu ne yüce bir tesellidir. Öyle üzüntüler var ki başımızda, ancak O’nun tesellisi yüreğimize su serpebilir muhakkak. Gelin sizinle bu yüce tesellinin, kalbimizi ferahlatacak olan seyrüseferine çıkalım.
Nədir bu "Hyper-independence" (Hədsiz müstəqillik)? 🌱
Çox vaxt birindən kömək istəməyi zəiflik hesab edirik. "Hər şeyi özüm edə bilərəm", "Heç kimə yük olmayım", "Mənə heç kim lazım deyil" deyə düşünürüksə, bu, sadəcə güclü xarakter yox, "Hədsiz müstəqillik" ola bilər.
Bəs bunun kökündə nə dayanır? (Öyrəndiklərim):
Güvən problemi: Uşaqlıqda ehtiyac duyduğumuz insanların yanımızda olmaması. "Mənə kömək edən yoxdur, deməli, ancaq özümə güvənə bilərəm" inancının formalaşması.
Xəyal qırıqlığından qorunmaq: Başqasından kömək istəsəm, məni yarı yolda qoyar qorxusu.
Nəzarəti itirməmək: Əgər işi başqasına tapşırsam, hər şey korlanacaq düşüncəsi.
Niyə bu bir problemdir?
Çünki insan sosial varlıqdır. Hər şeyi təkbaşına çiyinlərinə götürmək zamanla tükənməyə (burnout), daxili yalnızlığa və münasibətlərdə soyuqluğa səbəb olur.
Kitab tövsiyəsi: 📖
Bu mövzunun köklərini anlamaq üçün Gabor Matenin "Vücudunuz 'Yox' Deyirsə" kitabında stressin və bu cür davranışların sağlamlığımıza təsiri çox gözəl izah olunub.
Siz də hər şeyi tək başına etməyə çalışanlardansınız, yoxsa kömək istəməyi bacarırsınız?