Kenan ÖZ
@Kitabecus
Resim yapmak, Kitap okumak,
Çevremi mutlu etmek ve mutlu olduğumu hissetmek.
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?Şiir
AĞLAMAK İÇİN GÖZDEN YAŞ MI AKMALI?
Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?
VICTOR HUGO
İlk ÖpücükAşk
Partiye geri döndük ve Eric’le birlikte (pek Jersey Shore tarzında olmasa da) kapının yanındaki bir duvara gömüldük. Eric ellerini belime doladı ve arzuyla bana ifadeyle baktı. Harekete geçmesi gereken kişinin neden ben olduğumu bilemedim ve oldukça iyi aydınlatılmış dairede etrafımızdaki düzinelerce insanın fazlaca farkındaydım. Fakat tekrar birbirimize baktık ve sonunda suratlarımızı birbirine bastırmaya başladık. Yani bu kulağa çok seksi gelebilir ama aslında hiç seksi değildi. Hatta biraz kötüydü.
O andan ne hatırlıyorum? Ağzım, haddinden fazla dille doluymuş gibi hissetmiştim. Dilimin bana, “Seninle bir anlaşmaya vardığımızı sanıyordum, ben burada tek başıma gayet iyiydim, neler olduğunu ya da burada benimle birlikte olanın kim olduğunu bilmiyorum ama bundan pek hoşlanmadım, burada biraz donakaldım ve dürüst olmam gerekirse uyumayı tercih ederdim,” diye sızlandığını hatırlıyorum. Fotoğraf makinelerinin patlayan flaşlarım (!!) ve gözlerimi sıkıca yumduğumu, onların durmalarını dilediğimi hatırlıyorum. (O fotoğraflar oralarda bir yerlerde mi? Onları elektronik postayla bana gönderin. Hayır, yakın onları. Hayır, bana gönderin.) “Buna ne kadar daha devam etmek zorundayım? Durma vakti geldiğinde açıkça anlayabileceğim bir işaret olacak mı? Nefes alabilir miyim? Şu anda nefes alıyor muyum?” diye düşündüğümü hatırlıyorum.
Bu deneyim muhtemelen bir ya da iki dakika sürdü, yani gerekenden bir ya da iki dakika kadar fazlası. Sona erdiğinde ikimiz de birbirimize bakıp güldük
ÇIKMAKAşk
Rylee ve Aaron “çıkmaya” başladılar. (Neden bu terim kullanılır? Neden artık bunu yirmi beş yaşın altındaki insanlar için kullanırız? Bu gerçekte yapılan şeyleri tarif etmez; kaldı ki üniversitede asıl yapılanlar kütüphane masalarında birlikte oturmak, öğrenci kulüplerinin bodrum katlarında birbirini sıkıştırmak ve sık sık yiyişmektir. Kimsenin bir yere çıktığı yoktur.)