Sessizlik çöktü odaya. Tam da o sırada önüme çıkan cümle ile başıma kaldırıp henüz uyumayan kıza baktım. Gorki ne güzel söylemişti;
"Huzur denilen o şeyin her santimine ihtiyacım var bu aralar. Bana biraz bahar gerekiyor. Çok üşüdüm."
Mahallenin yangınla zayi olduğu haberi kısa zamanda aleme yayıldı. Kulaktan kulağa taşınan haber, dumanla telef olan kuşları da anlatıyordu. Gökten yağmur gibi düşen kuş yavrularını, nefessiz kalıp ateşlere kapılan kanatları...
Bundan sebep Ozan'ın göğünde tek bir kuş kalmadı.
"Hayatın başrolü sensin," dedi bana. "Bu benim hikâyen. Bu senin kurgun. Hayatına alacağın bir baş rol olabilir. Sonra bu baş rol değişebilir. Yardımcı oyuncular olur. Belki bir sürü figüran... Ama bu film senin. Başrolde yönetmen de sensin."