İçlerinde kötülük değil de ufak tefek şeylerle uğraşma adiliği ve görgüsüzlük vardı. Espri anlayışları ucuz bir patavatsızlıktan ibaretti. Bazen, onlara bakıp hangi hayvana benzediklerini düşünürken buluyordu kendini (bunu yapmamaya çalıştı, çünkü çabucak bir saplantı halini almaya başlamıştı) ve hepsinde koyun, at, tilki ya da keçi gördü. İnsanlar içini tiksintiyle dolduruyordu.