"Şunu iyi biliniz ki bana Kur'ân-ı Kerim ile birlikte onun bir benzeri de (sünnet) verilmiştir. Dikkatli olun koltuğuna kurulan tok bir adamın size, 'Sadece şu Kur'ân lazımdır, onda bulduğunuz helâli helâl, haramı da haram kabul ediniz yeter." diyeceği günler yakındır..."
O'nun (sav) bu yumuşak huyluluğu sebebiyle Müslüman olan kimseler vardı. Bir defasında Zeyd b. Sa'ne, Müslüman olmadan önce Hz. Peygamber'den (sav) borcunu ödemesini talep etmiş ve yakasından tutup çekerek kendisine ağır hakaretlerde bulunmuştu. Bu durumu gören Hz. Ömer (ra), ona kızıp bağırmış, Allah Resulü (sav) ise bu durumu tebessümle karşılamıştı. Hz. Ömer'i (ra) uyararak bu kimseye borcun ödenmesini ve yirmi ölçek de fazla verilmesini söylemişti. Zeyd, gördüğü bu yumuşak muamele karşısında Müslüman olmuştu.
Peygamber Efendimiz (sav) daima müjdeleyici, yumuşak huyluydu. İnsanlarla kaba bir şekilde konuşan ve bağırıp çağıran, sert karakterli biri değildi. Kurân'da bu durum şöyle zikredilmektedir: "İşte Allah'tan bir rahmet iledir ki sen onlara yumuşak davrandın. Hâlbuki kaba, katı kalpli olsaydın, elbette (onlar) etrafından dağılırlardı."