Hatice Gülsen SABANCI
@KitapKokan
Öğretmen
İZMİR
İzmir, 9 Mart
11 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
İlay ve Mehmet Ali
O hâlâ bana bakıyordu, benden başka bir şey görmüyordu. Gönlüm bir hoş oldu, yüreğimin çırpınışına kapılıp, dalgalarla, dalga dalga bir yeni dünyanın eşiğine vardım. Uzanan eller benim miydi? Tutunup kalktı; yanık dallara ve küllerin üstüne basıp yürüdük. Ormanın bağrında, rüzgârın yosun ve taze yaprak kokan soluğunda, kurdun kuşun, böceklerin dilinden bir türkü yandı. El ele koştuk, koştuk... Nefessiz kalıp yere çöktüğümüzde gülüyorduk. Neden koştuğumuzu, neden güldüğümüzü hiç bilmiyorduk. Bizdik, vardık, burada yan yanaydık. Başka gerçeğimiz yoktu.
Sayfa 64 - Bilgi yay., Mehmet Ali'nin İlay ve Fatma'nın evini tahrip etmesinin ardından...·Kitabı okudu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İlay'dan...
"Orospunun" tam anlamını çıkaramıyordum. Kötü bir şey olduğu muhakkak, kötü kadın!... Yani bir sürü erkekle gezip tozan, onlarla yatıp kalkan... Peki onunla bu işi yapan erkekler için de var mıydı bir kelime?... Olması gerekti, aksi haksızlıktı.
İlay ve dedesinin sohbetinden...
Şu toprak canımdan aziz ya İlay, daha içine girip dinlenmek istemem, nasıl gönülse benimkisi daha yaşayım, der. Çünkü yapacak çok iş var, çook...
Mahmut Necmettin derdi ki; insan kendi tarihini, kültürünü iyi bilmeli, çünkü bütün hayatında onun yolunu çizecek olan bunlardır...Yahut da bilmezsen, bir başka taraflara sürüklenip, gidersin. Sürüklenirsin, temel olmayınca.
