peru lama
@KitapSevenLama
Ot yemek ve hoşlanmadığım şahısların yüzüne tükürmekten arta kalan zamanımı kitap okuyarak değerlendiriyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yazarın okuduğum üçüncü kitabıydı ve en beğendiğimin bu olduğunu söyleyebilirim. Yazın genelde sevdiğim bazı kitapları tekrar okurum, bir tür iç temizlik yapmak ve hayat felsefemi gözden geçirmek, eğer çıktıysam kendimi rotama tekrar koymak için. Bu kitap da onlardan biri olacak gibi duruyor.
Kitap çok kolay okunuyor, çok akıcı. Zaten yazıları da büyük sayılır. Bize, sürekli dış uyaranlara maruz kaldığımız yirmi birinci yüzyılda akıl sağlığımızı nasıl koruyabileceğimiz hakkında son derece güzel tavsiyeler veriyor ve bunları kendi hayat deneyimleriyle pekiştiriyor. Okumak isteyen varsa, gönül rahatlığıyla alabilirsiniz bence
Kitap hakkındaki düşüncelerim biraz karışık.
Belki Türkiye'de yaşamak, belki özel hayatım gereği Martin Eden'ın hikayesi gerçekten kendimi bağdaştırabileceğim şekilde başladı. Martin adlı gencimiz, bir alt tabaka ve kendini geliştirip sınıf atlarsa sevdiği kıza layık olarak mutlu olabileceğini düşünüyor. Ama sonunda okumak ona mutluluktan çok huzursuzluk getiriyor.
Jack London'ın kitapta yaptığı sosyal eleştiriler güzel olsa da bana kitabın sonu biraz havada kalmış gibi geldi. Zaten bir ayda ağır ağır okuduğum kitabın son seksen sayfasını bir günde falan bitirdim. Sonu çok hızlı gelmiş kitabın ve bu sırada Jack London bir iki detayı kaçırmış sanki.
Martin Eden okuyup öğrendikçe kendini içinde büyüdüğü tabakdan soyutlamaya başlar ve onları cahilliklerinden dolayı hor görür. Ama üst tabakada da hayal ettiğini bulamaz. Sonunda depresyonuna (ve şahsi tahminimce tükenmişlik sendromuna) gömülerek ölür. Jack London kendisi bir sosyalist olarak Martin'in bireyciliğini eleştirmeye çalışsa da, görünüşe göre bunu pek beceremediğini itiraf etmiştir.
Kitabın sonundan memmnun olsam da bana göre bazı taşlar tam yerine oturmadı. Martin'in sonunda o işçi pikniğine gitmesi ve "ait olduğum yer burasıymış" diye düşünmesi ama sonra sanki bunu hiç düşünmeiş gibi eski haline dönmesi falan. İki kez başlayıp yarım bıraktıktan sonra bu defa bitirebildiğime memnunum ama tekrar okur muyum emin değilim.
