peru lama
@KitapSevenLama
Ot yemek ve hoşlanmadığım şahısların yüzüne tükürmekten arta kalan zamanımı kitap okuyarak değerlendiriyorum.
Profesyonel ot yiyici
Peru
Peru, 1995
69 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çağdaş edebiyatı klasiklere tercih eden bir bir insan olarak bu kitabı sevmeyi başardım. Kolay okunan bir dili vardı, ana karakteri sinir bozucu bulsam ve kitap yer yer beni biraz boğsa da okurken keyif aldım. Tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitaba nasıl şimdiye kadar inceleme yazmamış hayret ettim. Ben kitabı ingilizce orijinalinden okudum ama buraya da yorum yazmak istedim.
Kitap kusurları olsa da ortalamanın üstündeydi.
*kitabın birinci bölümü kötü. neden bilmiyorum ama gereksizce uzun, fazla detaylı ve bize hiçbir bilgi vermeyen bir girişi var. İkinci bölümden sonra kitap akıp gitmeye başlıyor ama.
*Ana karakterimizi, sevgilisini ve sevgilisinin sevgilisini çok sevdim. (Homofobikseniz bu kitaptan uzak durun) Aralarındaki dinamik yavaş yavaş gelişti ama çok tatlıydı.
*Bazı noktalarda yazarın acemi olduğunu hissetim. (bknz: Li shimin'in geçmişinden bahsettiği kısmı).
*Kitabın sonunu okurken zorlandım, biraz gereksiz uzun ve karmaşıktı sanki (ben İngilizceden okuduğum için ekstra zorlanmış olabilirim) ama insanı çok merakta bırakan bir şekilde bitmeyi başardı. İkinci kitabın çıkmasını bekleyene kadar ikinciye okumak zorunda kalacağım.
(Kitap yer yer karanlık öğeler içeriyor, hassas bir insansanız okuması zor gelebilir.) (Distopik kitaplarda genelde hep kıyam oluyor ama yine de uyarmak lazım)
Ben kitabı çok sevdim. O yüzden 9 puanı hak etti. (Ayrıca basım evinin kelime sayısı kısıtlamasından dolayı karakter gelişimine dayanan pek çok sahneyi kesmek zorunda kalan yazarımızın uzatılmış bir versiyon çıkartabilmesini diliyorum.)
Yazar kitap çıkmadan önce çin kültürü hakkında uzun videolar yapıyordu, onları hep yemek yerken izliyordum, kendisini bayağı sevmiştim kitabı okuduktan sonra iki kat daha fazla seviyorum.
Kısa ve son derece akıcı bir kitaptı. Kitap, yazarın babasının yetiştirilmesinde, yaşamında ve dolayısıyla büyüdüğü ailede Fransız politikasının nasıl etkili olduğunu çok sade cümlelerle anlatmış. Cümlelerin sade olması verilen mesajın son derece vurucu olduğu gerçeğini değiştirmiyor ama. Okurken elimden bırakmak istemedim, zor beğenen biri olarak kitap benim gözümde tam puanlık bir okumaydı. Gönül rahatlığıyla tavsiye edebilirim.
Özellikle bu yıl beni gerçekten saran kitaplarla karşılaşmakta zorlanıyorum ama bu kitap beni gerçekten tatmin etti. Akıcı bir yazım dili, sağlam bir konusu ve kendini sevdiren bir ana karakteri vardı.
Kitap okurken bana bu yıl okuduğum ve çok beğendiğim 
Miras kitabını hatırlattı. İkisi de çocukluk tramvasının bir yetişkin olduğunda da şahsın hayatını nasıl etkilemeye devam ettiği gibi işlenmesi zor bir konuyu ele alıyorlar. Psikolojiye her zaman ilgi duymuş biri olarak okurken kafamda Bayan Oliphant'ın davranışlarını sürekli analiz ediyordum.
Kitap biraz ağır başladıysa da d'aha kötü günler" kısmından sonra kanatlanıp uçtu sanki. Oraya varana kadar belki bir hafta aldı, sonrasını 2 günde bitirdim.
Kitap aynı zamanda son derece olgun, hiçbir noktasında mucizevi bir çözüm ortaya çıkmadı, bir "ve sonsuza dek mutlu yaşadılar" anı yok. Onun yerine kitap, sizi hayatın (ya da en azından kitabın geçtiği İskoçya'nın) günlük gerçekleri içinde geçiyor. Yazarın bu insan iletişimlerini sıkıcı hale getirmeden anlatabilme becerisini takdir etmek lazım. Kolay bir iş değil.
Kitabın finali de geri kalanına yakışır şekilde oldu. Yazar bize kendi hayal gücümüzü kullanıp kendi sonumuzu bulmamız için alan bırakmış. Kısaca bu kitap her şekilde kitaplığımın en özel parçalarından biri oldu, kesinlikle bir gün tekrar okuyacağım.
Miras kitabını hatırlattı. İkisi de çocukluk tramvasının bir yetişkin olduğunda da şahsın hayatını nasıl etkilemeye devam ettiği gibi işlenmesi zor bir konuyu ele alıyorlar. Psikolojiye her zaman ilgi duymuş biri olarak okurken kafamda Bayan Oliphant'ın davranışlarını sürekli analiz ediyordum.
Kitap biraz ağır başladıysa da d'aha kötü günler" kısmından sonra kanatlanıp uçtu sanki. Oraya varana kadar belki bir hafta aldı, sonrasını 2 günde bitirdim.
Kitap aynı zamanda son derece olgun, hiçbir noktasında mucizevi bir çözüm ortaya çıkmadı, bir "ve sonsuza dek mutlu yaşadılar" anı yok. Onun yerine kitap, sizi hayatın (ya da en azından kitabın geçtiği İskoçya'nın) günlük gerçekleri içinde geçiyor. Yazarın bu insan iletişimlerini sıkıcı hale getirmeden anlatabilme becerisini takdir etmek lazım. Kolay bir iş değil.
Kitabın finali de geri kalanına yakışır şekilde oldu. Yazar bize kendi hayal gücümüzü kullanıp kendi sonumuzu bulmamız için alan bırakmış. Kısaca bu kitap her şekilde kitaplığımın en özel parçalarından biri oldu, kesinlikle bir gün tekrar okuyacağım.
Genelde fantastik distopi kitapların "reading slump" olarak da geçen durgun, isteksiz dönemler için en iyisi olduğunu düşünürdüm ama şansssızlığım üstümde ki arka arkaya kötü kitaplara denk geliyorum. (Denediğim ikinci Dark Academia akım kitabı buydu daha da okumam herhalde.)
Başkaları ne düşünmüş diye hızlıca Goodreads'e göz gezdirdim ve benim gibi düşünen çok fazla kişi gözüme çarptı.
Hızlıca:
*Kitabın 6 tane falan kararkteri var ama bir tanesi hariç hiçbirinin kişiliği yok. Öyle karton bebekten ibaretler.
*Düşünsenize size dünyanın bilgisini vaat ediyorlar, çok güçlü olduğunuz için oraya çağrılıyorsunuz ama var olmak için bir nedeniniz yok orada öylece dikiliyorsunuz sadece.
*Yazar çok orijinal olduğunu zannederek "revealing" yaptığını zannettiği her şey daha önce 1 milyar kere kullanılmamış olsaydı iyiydi
*Yazar karakterlerin kitabın tamamı boyunca düşman kalmalarının arkdaşlık ilişkisi kurmalarından daha etkileyici olduğunu düşünmüş ama hepsinin uyuz olmaları dışında birbirlerinden nefret etmek için bir nedenleri de yok
*Donna Tart'ın Gizli Tarihi'nde olduğu gibi yazar sürekli bizi bu karakterlerin çok zeki-etkileyici-havalı olduğuna ikna etmeye çalışıyor ama bunu kabullenmemiz için herhangi bir olgu sunmuyor sadece "inanmamızı" bekliyor.
*Kitapta asla hiçbir şey olmuyor
*Bir fantastik kitap olarak okuduğum BÜTÜN diğer kitaplara göre daha zayıf bir sisteme sahipti hatta sistem YOKTU. Yazar ortaya iki üç etkileyici yazar ismi atıp hiçbir okuyucunun anlayamayacağı kadar karmaşık cümleler yazarsam beni zeki zanneder ve kabullenirler diye düşünmüş sanırım ama ben okurken sadece, bunlar yine ne zırvalıyor yağ, diye düşündüm.
Kısaca okumayın o kadar kötüydü.
