Kitap Okur
@Kitap_Okur_
"Bir kitapta altını çizdiğimiz yerler, doğrudan doğruya bize hitap eden yerler değil midir?"
49 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
"Kendi kaçışımdan kaçıyorum. Son nerede? Şimdiden boşluk bana doluluğun had safhası olarak görünüyor; onu işitiyor, onu hissediyor, onu tüketiyorum. Şimdi, kendi sıçrayışından korkuya kapılan bir hayvan gibiyim. Düşümün dehşetiyle düşüyorum. Kendimi kendimden dışlamaya can atıyorum."
Sayfa 81 - Metis
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Kederliyim, akşam oluyor. Ama kederin tersini de hissediyorum. Kin ve sevinç duymak için biraz melankoliye kapılmanın yeteceği o anın içinde bulunuyorum. Sadece insanlara değil, aynı zamanda onların tutkularına da şefkat duyduğumu hissediyorum. Onları, onların sevebileceği duygular vasıtasıyla, o duyguları severek seviyorum. İkinci olarak onlara sadakati ve hayatı veriyorum: Bizi ayırmak için, bizi birleştirecek olandan -dostluktan, sevgiden- başka bir şey yok artık.
Günün sonunda içime, nesne olarak beni alan tuhaf heyecanlar çöküyor. Nefret ruhuyla kendimi seviyor, korku vasıtasıyla yaşatıyor, beni hayattan ayıran duyguda hayatın tadını çıkarıyorum. İçimde yığılmış bütün bu tutkular, neysem onu meydana getiriyorlar ve bütün evren bana belli belirsiz kendimi hissettirmek, kendini hissetmeyen bir varlığı hissettirmek için öfkesini tüketiyor. Şimdi sukunet geceyle birlikte geliyor. Artık hiçbir duyguyu adlandıramam. İçinde bulunduğum duruma duygusuzluk adını verseydim, ona pekala ateş adını da verebilirdim. Hissettiğim şey hissedilmiş olanın kaynağı, duyarsız olduğu sanılan kökeni, zevkin ve tiksintinin ayırt edilemez hareketi. Hem, doğru, hiçbir şey hissetmiyorum. Hissedilen şeyin hissedilmiş olan şeyle hiçbir ilgisi olmadığı bölgelere varıyorum."
Sayfa 81 - Metis
"Düşünüyorum, öyleyse yokum."Felsefe
"Düşünüyorum: Düşüncenin bana eklendiği yerde, ben, kendimi ele geçireceğim her türlü sığınak dışında beni bana saklayan bir başkalaşımla, ne bir azalma ne de bir değişiklik olmadan, kendimi varlıktan çıkarabilirim. Düşüncemin özelliği bu; bana -her şey gibi, taş gibi- varoluşa ilişkin güvence vermek değil, hiçliğin içindeki varlığa ilişkin güvence vermek ve harikulade mevcudiyetsizliğimi bana hissettirmek için beni var olmamaya davet etmek. "
Sayfa 78 - Metis
"İnsanlara bakın: Katıksız boşluk, kör olduğunu söylemesi için onların gözünü uyarır, ve dışarıdaki gece ile içerideki gece arasında sürüp giden şaşırtmaca, onların bütün hayatları boyunca gün ışığı yanılsaması içinde bulunmalarını sağlarlar."
Sayfa 75 - Metis
"...zamanla, yaşayanlar yok olanları tamamıyla kendi içlerinde sindirirler. Kendini düşünerek ölüleri düşünmek, yatışmanın formülü olup çıkar. Muzaffer bir tavırla varoluşa geri döndükleri görülür. Mezarlıklar boşalır. Mezar mevcudiyetsizliği yeniden görünmez olur. Tuhaf çelişkiler ortadan kalkar. Herkes uyumlu bir dünyada yaşamaya devam eder, sonuna kadar ölümsüz olarak.
Ölmenin kesinliği, ölmemenin kesinliği; kalabalık için ölümün gerçekliğinden geriye kalan buydu işte."
Sayfa 74 - Metis