Zeynep
@Kitap_arsivi_
Şu anda okuduğu kitap
Yeni fobi yükleniyor ...
Gece yarısıydı, kocası iş gezisine gitmemiş miydi, neden beklediğinden erken eve dönmüştü? Yataktan kalktı ve alt kata onu karşılamaya indi. Kocası mutfakta bişeyler atıştırıyordu. Adam karısını görünce hafifçe gülümsedi. Fakat bu adam kadının kocası değildi...
Okurken nefesimi tuttuğum sayfalar oldu, iliklerime kadar hissettim tüm gerilimi, inanılmaz güzel başladı kitap ama ortalarda biraz duruldu sakinledi. Sonlarda ise empati duygumun sınırlarını zorladı. Karakterleri anlarken hatta o adama(eve giren yabancı) bile hak verirken buldum kendimi.Aktı gitti sürükleyici ve sinema tadındaydı.
Wulf Dorn'un yazarlığa başlamadan yaklaşık yirmi yıl boyunca psikiyatri kliniklerinde çalışmış olduğunu öğrendiğimde, kitaplarının bu kadar etkileyici olmasının sebebini daha iyi anladım. Fobi okuduğum beşinci kitabıydı ve kesinlikle sonuncusu olmayacak.
Reklam
yorulduk be usta
Evet çok yorucuydu okumak. Kitapta olaylar karakterlerin ağzından anlatılmış fakat anlatan kişi bir anda cümleyi yarıda kesiyor ve başka bir karakter alakasız saçma sapan bir cümleyle bişeyler söylüyor ve kim olduğunu anlamıyorsunuz bile. Zaman atlaması da cabası. 1930 da mıyız günümüzde miyiz, kim konuşuyor hangi konuyu anlatıyor anlamaya çalışırken bari cümleni tamamla be kadın aman öfff.
Yazar farklı bir teknik denemek istemiş de gerek var mıydı buna gerçekten? Oysa ki konusu son derece ilgi çekici ve güzelken.. Neyse olan olmuş okuduk bitti :)
Özgür ruhlu kadınların fazlasıyla göze battığı ve toplumdan dışlandığı yıllar, kızlarını akıl hastanesine kapatıp, 61 yıl boyunca o kız hiç yaşamamış gibi hayatlarına bu sırla devam edebilen manyak bir aile, bu aileden geriye kalan üyeler, olaylar olaylar.
Her ne kadar okurken yazım tekniğinden nefret etmiş olsam da kitap güzeldi konu farklıydı, dili akıcıydı, sonunu merak ettirdi.
Son nefesi vermeden
Puan vermedi·200 syf.··
Beğendi
·2026 40. kitabı
·29 saatte okudu
·Okunma: 13 Haziran 2026 22:33
Kitap hakkında boğazım düğüm düğüm ve zaten zorlanarak bir şeyler yazmaya uğraşırken, bu kitabı okuyup inceleme yapmış bir okurun yazdıklarına denkgeldim ve şuan darmadağınım.
Sevgili okur tıpkı kitaptaki gibi bir hastalık sürecinde ve ameliyat aşamasında olduğunu yazmış ve bunları yazmasının üzerinden dört sene geçmiş... Umarım hastalığı atlatmıştır, iyidir, ve umarım dört yıldır buralarda olmamasının tek sebebi 1k' yı bırakmış olmasıdır...
Kitaptan kısaca bahsedecek olursam çok başarılı bir beyin cerrahının bir gün o amansız hastalığa yakalanması ve sayılı günleri kaldığını tahmin ettiği için yaşadığı süreci kitaba dönüştürmesini konu alıyor. Hastalığın zorluklarından bahsedildiği satırlarda sık sık nefesimin daraldığını hissettim. Yaşam mücedelesi vermenin tahmin edemeyeceğim kadar zor olduğunu anladım. Okurken, doktorluğun ne kadar zor ve kutsal bir meslek olduğunu da hatırlatıyor, doktor hatasıyla bir insanın hayatının nasıl mahvolabileceğini de... Hastayı, hasta yakınını, doktoru kendi bakış açılarıyla görmemi sağlayan ve empati kurduran bir kitaptı. Her bir satırın gerçek hayatta yaşanmış olduğunu bilmek beni oldukça etkiledi. Allah'ım dedim sen hasta etme, sen hastalıkla imtihan etme... Amin.
Yapay zeka dünyayı yönetirse..
Bu bir inceleme olmayabilir!
Serinin ilk kitabı 'Tırpan' kadar etkileyici olmasa da güzel ilerledi ve etkileyici bir sonla biterek üçüncü kitaba geçme arzumu tetikledi. İlk kitaptan farklı olarak bu kitapta akıcı olaylardan ziyade çok fazla ayrıntı vardı ve bu da zaman zaman sıkılmama sebep oldu. Serkan K. MATER serisinde de benzer duyguları yaşamıştım ilk kitap her zaman çok daha güzel gelmiştir bana. Araya başka kitaplar sokup hazır hissettiğimde üçüncü kitap 'Çan'la seriyi tamamlayacağım.
Fırtına bulutu hayallerin ötesinde bir ütopya ve okumaya değer.
Neden kitap okumak gerekir? diye sordu çocuk
Yine çocuk kitabı adı altında bir yetişkin kitabı diyebiliriz. Kısacık olmasına rağmen verdiği mesajlar oldukça dikkat çekici. Ebeveynler olarak çocuklarımızı ne kadar dikkate alıyoruz, onları gerçekten dinliyor ve anlıyor muyuz? Yoksa kendi doğrularımızın doğruluğundan şüphe duymadan dayatmaya devam mı ediyoruz?
Yıl 2026 ve günümüzde bir çok çocuk sosyal medyanın, teknolojinin ve dijital çılgınlığın cazibesine kapıldığı için maalesef kitap okumayı sıkıcı buluyor. Kitapta çocukları okumaya zorlamanın farklı sonuçlar doğurabileceği ve okumayan çocukların bazen bambaşka bir sebepten kitaplardan uzak duruyor olabileceği de anlatılıyor. Bilimkurgu-distopya serisi arasına kafa dağıtmak için sıkıştırdığım çerezlik ve güzel bir kitaptı.
Reklam