Kitabın arka kapağında da belirtildigi gibi sonun baştan söylenmiş olmasıyla sürükleyicilik kaybolmuyor . Açıkçası ben bir önyargıyla kitabı okumaya başladım.sonunu baştan söylüyorsa anlatılanın gizemini çözecek ,sırrına erişmek için yorulacak okur olmayacak diye. Ancak kitaba basladiktan sonra betimlemelerle bir kurgu oluşturuyorsunuz. Daha sonra işte olay bölümlerine gidiyor. Ortada bir sucun oluşacağının öngörülmesi mevcutken ve karakterlerin burada ortaya çıkacak suça bastan karşı çıkması normal bir durum ta ki gözgöre göre gelen cinayette ellerinden bir şey gelmemesi ya da geleni de ellerinin tersiyle itmeleri dikkat çekiyor. Yardim edilmemesinin sebebi toplumun sahip olduğu değer yargılarından , inançlarından, kültür ve ahlak yapılarına dair yapilacak saldırı karşısında her şey mübahtır düşüncesi yatıyor diye düşünüyorum. Cinayetin ne denli büyük bir vaka olduğunu değer yargılarına sahip topluluklar bilir hatta ayıplanacak ,dışlanmaya yol açacak bir netice olarak görür ama burada cinayetin islenmesindeki nedenin altında yatan bir namus meselesidir. Ortada toplumun birlik ve beraberliğinin ,ahlak-medeniyet çatısının zarara uğraması sözkonusu olduğundan ihdas olan iki ayıptan(cinayet / namus )en az toplum nazarinda ayıp olanı seçerek bu değerlerden ödün vermediklerini gördüm. Namus kavramını daha üstte tutarak işlenen cinayeti engellemeye yönelik bir yardımları olmamış. Her ne kadar Armenta ve birkac karakterin cinayeti engellemeye çalıştığını görsek de değerlere daha ters gelen bir durum karşısında bir etkiye varamamıştır bu engellemeler. Ayrıca katillerinde karşılaştıkları herkese biz cinayet işleyeceğiz demeleri de bizi durdurun biz bu işi ya yapacağız ya yapacağız baska secenegimiz yok kendimizi durduramıyoruz ama sizler belki bizi durdurursunuz . Yani